ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Θ´. ΤΟ  ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ὅταν τὸ 1821 οἱ Ἕλληνες ἐπανεστάτησαν κατὰ τοῦ τουρκικοῦ κράτους καὶ ὁ ἱερὸς ἀγών των ἤρχισε νὰ ἐπικρατῇ, ἐξέλεξαν χωριστὰ κάθε τόπος ἀντιπροσώπους, οἱ ὁποῖοι συνῆλθον εἰς τὴν Ἐπίδαυρον τῆς  Πελοποννήσου.  Αὐτοὶ  ἐξ  ὀνόματος  ὅλου  τοῦ  Ἔθνους,  ποὺ ἠγωνίζετο, διεκήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν Ἑλλήνων καὶ ἔλαβον ἀποφάσεις διὰ τὰς κοινὰς ὑποθέσεις· αὐτὴ ἦτο ἡ Α´ Ἐθνοσυνέλευσις τῶν Ἑλλήνων. Ὅταν ἕνας λαὸς μόνος ἀποφασίζει διὰ τὰς ὑποθέσεις του, ἀποτελεῖ ἐλευθέραν Πολιτείαν.

Καὶ ἄλλαι Ἐθνοσυνελεύσεις ἔγιναν κατόπιν, αἱ ὁποῖαι καθώρισαν τὰς γενικάς ἀρχάς, δηλ. τὸ Σύνταγμα, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ κυβερνᾶται ὁ τόπος, καὶ ἐξέλεξαν Βασιλέα.

Πρῶτος  Κυβερνήτης  τῆς  Ἑλλάδος  ἔγινεν  ὁ  Ἰω.  Καποδίστριας, πρῶτος  δὲ  Βασιλεὺς  τῶν  Ἑλλήνων  ὁ  Ὄθων.  Ὕστερα  ἀπὸ  αὐτὸν ἐβασίλευσεν ὁ Γεώργιος Α´.

Ἀλλ’ ὅσας προόδους καὶ ἂν ἔκαμνεν ἡ Ἑλλάς, δὲν ἦτο εὐτυχής. Τὰ ὅριά της εἶχον χαραχθῆ πολὺ στενά, εἰς τὴν Ὄθρυν, ἐνῷ τὸ ὄνειρον τῶν Ἑλλήνων ἦτο ν’ ἀπελευθερώσουν ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς ἄλλους ὑποδούλους ἀδελφούς. Δι’ αὐτὸ ἦτο μεγάλος ὁ ἐνθουσιασμὸς τῶν Ἑλλήνων ὅταν τὸ 1864 ἡ Ἀγγλία παρεχώρησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰς Ἰονίους Νήσους, τὰς ὁποίας αὐτὴ κατεῖχε. Μετὰ ἄλλα 17 ἔτη ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν ὑποστήριξιν τῆς Ἀγγλίας ἀπέκτησε τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὸ ΝΑ μέρος τῆς Ἠπείρου.

Καὶ μόνη της ἐπεχείρησεν ἡ Ἑλλὰς τὸ 1897 ν’ ἀπελευθερώσῃ τὴν Κρήτην καὶ τὰς ἄλλας ἑλληνικὰς χώρας. Ἀτυχῶς ἦτο ἀνέτοιμος, ἐνῷ  οἱ  Τοῦρκοι  ἦσαν  πολλοὶ  καὶ  τελείως  ἐξωπλισμένοι.  Ἐνικήθη, ἀλλὰ τὸ πάθημα τῆς ἐχρησίμευσεν ὡς μάθημα. Ἡτοιμάσθη, ἐπῆρεν ὡς  συμμάχους  τοὺς  ἄλλους  λαοὺς  τῆς  Βαλκανικῆς  καὶ  ἔτσι  τὸ 1912  ἐνίκησε  τοὺς  Τούρκους  καὶ  ἠλευθέρωσε  τὴν  Μακεδονίαν, τὴν Ἤπειρον, τὴν Κρήτην καὶ τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου. Τὴν νίκην της αὐτὴν ἐστερέωσε μὲ δευτέραν νίκην ἐναντίον τῶν Βουλγάρων, οἱ  ὁποῖοι  ἤθελαν  ν’  ἁρπάσουν  ὅλην  τὴν  Μακεδονίαν.  Τότε  ἕνας δολοφόνος ἐφόνευσεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸν Βασιλέα Γεώργιον τὸν Α´. Βασιλεὺς ἔγινεν ὁ Διάδοχος, ὁ στρατηλάτης Κωνσταντῖνος (1913).

Διὰ νὰ ἀπελευθερώσῃ ἡ Ἑλλὰς καὶ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς της, ἔλαβε  μέρος  εἰς  τὸν  Εὐρωπαϊκὸν  Πόλεμον  (1916-1918)  καὶ  ἀφοῦ ἠγωνίσθη πολύ, ἀπέκτησε τὴν Σμύρνην καὶ μέγα μέρος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τὴν Θρᾴκην ἕως τὰ πρόθυρα τῆς Κωνσταντινουπόλεως (Συνθήκη Σεβρῶν 1919). Ἔτσι ἐξεπληρώνοντο σχεδὸν τὰ ὄνειρα τῆς ἑλληνικῆς  φυλῆς  καὶ  ἡ  Ἑλλὰς  ἡπλώνετο  εἰς  τὰς  ἀκτάς  τεσσάρων θαλασσῶν, ἀπὸ τοῦ Ἰονίου μέχρι τῆς Προποντίδος καὶ τῆς Μαύρης θαλάσσης. Ἡ κυανόλευκος ἐκυμάτιζεν εἰς τὰς ἀκτὰς τοῦ Βοσπόρου. Ἀλλ’  ἡ  Τουρκία  δὲν εἶχεν  ὑποταχθῆ  τελεί‑ως.   Εἰς   τὴν   Μικρὰν Ἀσίαν      ἐξηκολούθησε τὸν  πόλεμον  καὶ  αὐτὸν ἡ  Ἑλλὰς  τὸν  ἀνέλαβε μόνη.  Ἀτυχῶς,  ἂν  καὶ ἐνίκησε  τοὺς  Τούρκους εἰς  πεισματώδεις  μάχας καὶ τοὺς κατεδίωξεν ἕως τὸν Σαγγάριον ποταμόν, δὲν   ἠδυνήθη   νὰ   τοὺς καταβάλῃ          τελείως καὶ   τέλος   ἔχασε   τὴν νίκην.   Δι’   αὐτὸ   ἔγινε νέα   συνθήκη   εἰς   τὴν Λωζάννην τὸ 1922 καὶ σύμφωνα   μὲ   αὐτὴν   ἡ ἀνατολικὴ   Θρᾴκη   μὲ τὰς  νήσους  Ἴμβρον  καὶ Τένεδον  καὶ  ἡ  περιοχὴ τῆς  Σμύρνης  ἐδόθησαν ὀπίσω εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἐπίσης    αἱ    Μεγάλαι Δυνάμεις  παρεχώρησαν τὴν βόρειον Ἤπειρον εἰς

τὴν Ἀλβανίαν.

Τὸ   πολίτευμα   τῆς Ἑλλάδος  εἶναι  βασιλεία κληρονομική.  Βασιλεὺς τῶν  Ἑλλήνων   εἶναι Γεώργιος ὁ Β´.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ Α´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΚΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1939