Δημοκρατικό και αστικό κεκτημένο
Δημοκρατικό και αστικό κεκτημένο Εχει σημειώσει και άλλοτε η στήλη, ότι στο όνομα της "καπιταλιστικής ολοκλήρωσης" της χώρας μας (όπως ορίζει η Συνθήκη του Μάαστριχτ), η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη και από τους έτερους άξονες της εξουσίας, δεν πρόκειται ν' αφήσει τίποτε όρθιο στον τόπο και στην ελληνική κοινωνία. Θα επανέλθει και σήμερα η στήλη, επιχειρώντας μια ιστορική θεώρηση του φαινομένου. Οι δυτικοευρωπαϊκές δημοκρατίες, από τα μέσα του περασμένου αιώνα, αλλά, κυρίως, από τις αρχές του εικοστού, στήριξαν την ύπαρξη και τη λειτουργία τους, σε δυο βασικούς άξονες: Στο αστικό κεκτημένο, - δηλαδή, στην εδραίωση και διασφάλιση των καπιταλιστικών σχέσεων και θεσμών. Και, Στο δημοκρατικό κεκτημένο, - δηλαδή, στη διασφάλιση (ύστερα από συνεχείς λαϊκούς αγώνες) ενός μίνιμουμ εγγυήσεων υπέρ του λαού, στο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό πεδίο. Αν επιθυμεί κανείς να δει - ιστορικά - τι συμβαίνει σήμερα στις δυτικοευρωπαϊκές δημοκρατίες ...