Ι´. ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ Α´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΚΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1939

Ι´. ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ

1.  Διὰ  νὰ  εἶναι  εὔκολος  ἡ  διοίκησις  τοῦ  τόπου,  ἡ  Ἑλλὰς  εἶναι διηρημένη εἰς 38 νομούς. Εἰς κάθε νομὸν ὑπάρχει εἶς νομάρχης, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸς ἐπιβλέπει, διὰ νὰ τηρῆται ἡ τάξις καὶ ἡ ἀσφάλεια εἰς ὅλον τὸν νομόν.

Εἰς τὰς νέας χώρας, καθὼς τὴν Μακεδονίαν, τὴν Θρᾴκην, τὴν

Ἤπειρον  καὶ  τὴν  Κρήτην,  ὑπάρχουν  Γενικοὶ  Διοικηταί.  Αὐτοὶ ἐπιβλέπουν τὴν διοίκησιν εἰς ὅλην τὴν περιφέρειαν.

Οἱ  δικασταὶ  δικάζουν  τὰς  ὑποθέσεις  τῶν  πολιτῶν.  Ἐκτὸς αὐτῶν ὑπάρχει καὶ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Εἰς τοῦτο δύναται νὰ προσφύγῃ κάθε πολίτης, ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι μία κρατικὴ ὑπηρεσία τὸν ἠδίκησε.

2. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Ἑλλάδος (τὰ 95%) ἀνήκουν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Χριστιανικὴν Ἐκκλησίαν. Οἱ ὑπόλοιποι εἶναι  ἑβραῖοι,  μωαμεθανοί,  καθολικοὶ  καὶ  διαμαρτυρόμενοι.  Ἡ Ἐκκλησία  τῆς  Ἑλλάδος  δὲν  ἐξαρτᾶται  ἀπὸ  ἄλλην  Ἐκκλησίαν. Ἔχει  ἰδικήν  της  διοίκησιν,  διοικεῖται  δὲ  ἀπὸ  τὴν  Ἱερὰν  Σύνοδον, ἀλλ’  ἀναγνωρίζει  ὡς  ἀρχηγὸν  τῆς  Ὀρθοδοξίας  τὸν  Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην.

3. Τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν παρέχει τὸ Κράτος μας δωρεάν. Ὅπου  ἠμποροῦν  νὰ  συγκεντρωθοῦν  καὶ  15  μαθηταί,  ἐκεῖ  ἰδρύει δημοτικὸν σχολεῖον. Ὑπάρχουν καθ’ ὅλον τὸ Κράτος περισσότερα ἀπὸ 8000  δημοτικὰ  σχολεῖα.  Ἡ  φοίτησις  εἰς  αὐτὰ  εἶναι  ὑποχρεωτική, ἀλλ’ ἀτυχῶς ὑπάρχουν ἀκόμη εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἀναλφάβητοι.

Σχολεῖα τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως εἶναι τὰ γυμνάσια, τὰ λύκεια, τὰ  ἀστικὰ  σχολεῖα  καὶ  αἱ  εἰδικαὶ  σχολαὶ  (ἐμπορικαί, ἱερατικαί, γεωργικαί, παιδαγωγικαὶ, Ἀκαδημίαι κ.λ.).

Διὰ  τὴν  ἀνωτάτην  Ἐκπαίδευσιν  ὑπάρχουν:  α´)  τὸ  Ἐθνικὸν  καὶ Καποδιστριακὸν  Πανεπιστήμιον  Ἀθηνῶν,  β´)  τὸ  Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης,  γ´)  τὸ  ἐν  Ἀθήναις  Μετσόβειον  Πολυτεχνεῖον  καὶ δ´)  διάφοροι  ἀνώταται  σχολαὶ  (Ἀνωτάτη  Σχολὴ  Καλῶν  Τεχνῶν, Ἀνωτάτη Σχολὴ Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν, Ἀνωτάτη Δασολογικὴ καὶ Γεωπονικὴ Σχολὴ κ.τ.λ.).

Ἀπὸ ὅσα εἴπομεν, βλέπομεν, ὅτι ἡ πατρίς μας Ἑλλὰς εἶναι χώρα ὡραία  μὲ  εὔκρατον  καὶ  ὑγιεινὸν  κλῖμα.  Ἔχει  θέσιν  εὐνοϊκὴν  διὰ τὰς  συγκοινωνίας  καὶ  διὰ  τὸ  ἐμπόριον  καὶ  τόσας  πηγὰς  πλούτου, ὥστε  ὅσοι  ἐργάζονται  μὲ  ἐπιμέλειαν  καὶ  φιλοπονίαν,  ἠμποροῦν νὰ  κερδίζουν  εἰς  αὐτὴν  ὅσα  χρειάζονται,  διὰ  νὰ  ζήσουν  μὲ  ἄνεσιν. Ἔχει δὲ ἡ Πατρίς μας καὶ λαμπρὰν ἱστορίαν, καθὼς μαρτυροῦν οἱ ἱστορικοὶ τόποι, ὅπου οἱ πατέρες μας ἠγωνίσθησαν ἠρωϊκῶς διὰ τὴν ἐλευθερίαν.