Λέσβος

Ἡ Λέσβος.

Ἡ Λέσβος, ἐνῷ κατὰ τὴν ἔκτασιν εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὸ ἥμισυ τῆς Εὐβοίας, κατὰ τὸν πληθυσμὸν εἶναι ἴση μὲ αὐτήν. Διότι δὲν εἶναι τόσον ὀρεινή, ὅσον ἡ Εὔβοια. Τὸ ὑψηλότερον ὄρος της, ὁ Ὄλυμπος, εἶναι χαμηλότερον ἀπὸ τὸν Ὑμηττόν. Ἐπειδὴ, λοιπὸν τὸ ἔδαφος τῆς Λέσβου εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον πεδινὸν καὶ πολὺ εὔφορον, δι’ αὐτὸ ἡ  νῆσος  αὐτὴ  ἠμπορεῖ  νὰ  συντηρῇ  πυκνὸν  πληθυσμόν.  Ἐπειδὴ  δὲ καὶ  τὸ  κλῖμα  της  εἶναι  γλυκύ,  ὅλη  ἡ  νῆσος  εἶναι  κατάφυτος  ἀπὸ ἐλαίας, πεῦκα, βαλανιδιὲς καὶ ἄλλα δένδρα. Ἡ ἐλαία φυτρώνει μόνη της  εἰς  τοὺς  λόφους  καὶ  ἀποτελεῖ  ὁλόκληρα  δάση.  Ὡραῖον  θέαμα παρουσιάζουν πρὸ πάντων οἱ κόλποι τῆς Γέρας καὶ τῆς Καλλονῆς, ἐπειδὴ τοὺς περιστοιχίζουν καταπράσινοι λόφοι. Ἡ Λέσβος παράγει σιτηρὰ πολλά, ὄσπρια, ἄφθονον ἔλαιον, οἶνον, σῦκα, μέταξαν. Πολλὰ

εἶναι καὶ τὰ προϊόντα τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῆς ἁλιείας, καθὼς καὶ τὰ ὀρυκτὰ (μόλυβδος, λευκόλιθος).

Ἡ πρωτεύουσα τῆς νήσου Μυτιλήνη (30000 κάτ.) συγκεντρώνει ὅλην  τὴν  ἐμπορικὴν  κίνησιν.  Αὕτη,  καθὼς  καὶ  τὸ Πλωμάριον (7000), ἔχει καὶ μεγάλα ἐργοστάσια ἐλαιουργίας καὶ σαπωνοποιίας.

Πολλαὶ καὶ σπουδαῖαι εἶναι καὶ αἱ ἄλλαι κωμοπόλεις τῆς νήσου: ἡ Ἐρεσσός,  ἡ  Καλλονή,  ἡ  Ἁγιάσος,  ἡ  Μήθυμνα  καὶ  ὁ  Πολύχνιτος (7000),  ὅπου  ὑπάρχουν  σπουδαῖαι  ἰαματικαὶ  πηγαὶ  καὶ  μεγάλη ἁλυκή.