NOESIS

Ηθελα και να κάτεχα πόσο θα το τραβήξουν και το μαχαίρι στη γ-καρδιά πόσο βαθιά θα μπήξουν Καθημερνά και πιο πολύ οι δυο κατρακυλούνε και δε κατέχω αληθινά πόσο θα κατεβούνε Εγώ κοιτάζω και απορώ και δεν καταλαβαίνω και τους γρικώ αληθινά και πράμα δεν μαθαίνω Βρίζονται και σκοτώνονται ποιος θα επικρατήσει και τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ στο τέλος θα κρατήσει Ο κόσμος που τους πίστεψε κουνεί τη κεφαλή ντου κι εσώψυχα αληθινά κάνει τη προσευχή ντου ένα ΠΑΣΟΚ που κάτεχε μεγάλο ενωμένο να το θωρεί να σφάζεται αιματοβουρωμένο όποιος και να ΄ναι νικητής δεν έχει σημασία τον κόσμο τον διχάζουνε αυτή ΄ναι η ουσία αν δεν το καταλάβουνε , αν δεν ομονοήσουν τα κομματάκια του ΠΑΣΟΚ να ξέρουν θα κρα...

Σε τοίχο αίθουσας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης κανείς μπορούσε, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, να διαβάσει τα ακόλουθα: Άτιμε νόμε-πλαίσιε * με έχεις σακατέψει. Έκλαιγα βράδυ και πρωί και τώρα έχω στερέψει. Ο καθένας καταλαβαίνει ότι οι στίχοι αυτοί ήτανε μνημειώδεις. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να γραφούν όχι με σπρέι σε ρυπαρό τοίχο ελληνικού ΑΕΙ αλλά με χαλύβδινη αιχμή στις δέλτους της αιωνιότητος. Γιατί; Διότι πράγματι όλα αρχίσανε με τον νόμο-πλαίσιο 1268 του 1982 που διέλυσε την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δηλαδή τη βάση του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Η εκπαίδευση αυτή είχε, μέχρι τότε, βασιστεί σε γερμανικά πρότυπα, που είχανε αποδειχτεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Το πτυχίο το έπαιρνε κανείς σε τακτό χρονικό διάστημα και δύσκολα (εφόσον, εννοείται, κατόρθωνε πρώτα να μπει σε πανεπιστήμιο), αλλά, δεδομένου ότι αποτελούσε ακαταμάχητο πιστοποιητικό υψηλού επιπέδου μόρφωσης, εξασφάλιζε στον κάτοχό του αξιοπρεπή απασχόληση τουλάχιστον στο Δημόσιο. Ακόμη, όποιον στη συνέχεια α...