Καλλιέργειαι.

Καλλιέργειαι.
1. Ὅλη ἡ ἔκτασις, τὴν ὁποίαν καλλιεργοῦν κατ’ ἔτος οἱ χωρικοί μας,  φθάνει  τὰ  23000000  στρέμματα.  Ἀπὸ  αὐτὰ,  τὰ 15000000 στρέμματα  τὰ  σπείρουν  σιτάρι,  κριθάρι,  βρώμην,  ἀραβόσιτον  καὶ ἄλλα σιτηρά.
Ἀλλ’ ἡ ποσότης τοῦ σῖτου, ποὺ παράγεται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δὲν  ἀρκεῖ  διὰ  νὰ  τραφοῦν  τὰ  7000000  τοῦ  πληθυσμοῦ  μας.
Χρειαζόμεθα περισσότερον σιτάρι καὶ ἕνα μεγάλο ποσὸν (τὰ 40% ἀπὸ ὅ,τι χρειαζόμεθα) τὸ εἰσάγομεν ἀπὸ ξένους τόπους.
Τὸ ἴδιον συμβαίνει μὲ τὰ ὄσπρια, τὰ γεώμηλα καὶ τὰ λαχανικά.
Ὁ τόπος μας παράγει ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα χρειαζόμεθα καὶ μεγάλα ποσὰ εἰσάγουν οἱ ἐμποροί μας ἀπ’ ἔξω.
Καὶ  ὅμως  ὑπάρχουν  ἀκόμη  εἰς  τὴν  Ἑλλάδα  τόσα  χέρσα  μέρη, ὥστε, ἂν καλλιεργηθοῦν καὶ αὐτά, ὁ τόπος μας δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην νὰ εἰσάγῃ ἀπ’ ἔξω τόσα γεωργικὰ προϊόντα καὶ νὰ πληρώνῃ τόσα ἑκατομμύρια.  Μόνον  διὰ  φασόλια  ἐπληρώσαμεν  τὸ  1936  εἰς  τοὺς ξένους 123 ἑκατομμύρια δραχμάς!
Δι’ αὐτὸ τὸ Κράτος μας ἀνέλαβε ν’ ἀποξηράνῃ, τὰ ἕλη εἰς τὴν Μακεδονίαν, εἰς  τὴν  Θεσσαλίαν,  εἰς τὴν  Ἤπειρον  καὶ  ἀλλοῦ καὶ  νὰ  προφυλάξῃ,  τὰς πεδιάδας   μας   ἀπὸ   τὰς πλημμύρας τῶν ποταμῶν.
Ἔτσι ἑκατομμύρια στρέμματα  θὰ  δοθοῦν  εἰς  τὴν γεωργίαν.  Ἄν  δὲ  καὶ  οἱ γεωργοὶ  μας  μάθουν  νὰ ὀργώνουν  βαθύτερα  τὴν γῆν,  νὰ  μεταχειρίζωνται λιπάσματα       καὶ       ν’ ἀπολυμαίνουν   τὸν   σπόρον,  τότε  ὑπάρχει  ἐλπὶς γρήγορα ἡ πατρίς μας νὰ μὴ χρειάζεται εἴδη τροφῆς ἀπὸ ξένα μέρη.
2.  Ἄλλο  σπουδαῖον  προϊὸν  τῶν  ἀγρῶν  μας  εἶναι  ὁ  καπνός.
Αὐτὸς  ἔρχεται  δεύτερος  εἰς  τὴν  ἀξίαν  μετὰ  τὰ  σιτηρά.  Ἀπὸ  τὴν πώλησιν  τῶν  καπνῶν  κατὰ  τὸ  ἔτος  1936  ἡ  Ἑλλὰς  εἰσέπραξε  3½ δισεκατομμύρια  δραχμάς.  Διότι  τὰ  καπνά  μας  εἶναι  ἐξαιρετικῆς ποιότητος  καὶ  τὰ  ζητοῦν  εἰς  ὅλον  τὸν  κόσμον.  Δι’  αὐτὸ  ἡ  Ἑλλὰς εἶναι  ἡ  πρώτη  καπνοπαραγωγὸς  χώρα  τῆς  Εὐρώπης. 
3. Τρίτη εἰς σημασίαν ἔρχεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή. Ὑπολογίζουν, ὅτι τὰ ἐλαιόδενδρα τῆς Ἑλλάδος εἶναι 25-30 ἑκατομμύρια. Τὸ ἔλαιον καὶ  αἱ  ἐλαῖαι  μας  εἶναι  ἀπὸ  τὰς  θρεπτικωτέρας  τροφάς  μας.  Τὸ ποσόν, ποὺ περισσεύει, τὸ πωλοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν· ἔτσι ὁ τόπος μας εἰσπράττει  κατ’  ἔτος  ἀπὸ  ἔλαιον  περίπου  300  ἑκατομμύρια  δραχμάς.  Εἰς  παραγωγὴν  ἐλαίου  ἡ  πατρίς  μας  εἶναι  τρίτη  μεταξὺ  τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Πρώτη εἶναι ἡ Ἱσπανία καὶ δευτέρα ἡ Ἰταλία.
4.     Τέλος     κατ’     ἐξοχὴν ἑλληνικὸν    προϊὸν    εἶναι    αἱ σταφίδες  ἡ  κορινθιακὴ  καὶ  ἡ σουλτανίνα.  Κανὲν  μέρος  τοῦ κόσμου   δὲν   παράγει   τόσον καλὰς σταφίδας ὅσον ἡ Ἑλλάς.
Δι’ αὐτὸ τὰς σταφίδας μας τὰς ἀγοράζουν   εἰς   ξένας   χώρας, καθὼς  εἰς  τὴν  Ἀγγλίαν,  τὴν Γερμανίαν,  τὴν  Ἀμερικήν,  καὶ πολὺ   χρῆμα   εἰσέρχεται   ἀπὸ τὴν   πώλησιν   τῶν   σταφίδων εἰς   τὸν   τόπον   μας   (περίπου 1300000000    δραχμαὶ    κατ’ ἔτος).
Μεγάλη ἐπίσης εἶναι ἡ ἀξία τῶν οἴνων μας. Ἰδίως φημίζονται οἱ
οἶνοι τῆς Σάμου, τῆς Ἀχαΐας, τῆς Λευκάδος, τῆς Τεγέας, καθὼς καὶ μερικῶν τόπων τῆς Μακεδονίας (Σιατίστης, Ναούσης). Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἤρχισαν νὰ ἐξάγουν καὶ νωπὰς σταφυλάς, προπάντων ξανθὴν σουλτανίναν, καὶ τὰς πωλοῦν μὲ πολὺ καλὴν τιμὴν.
5.  Ἄλλο  σπουδαῖον  προϊὸν  τῶν  ἀγρῶν  μας  εἶναι  ὁ  βάμβαξ. Καὶ τὸ κλῖμα καὶ τὸ ἔδαφος πολλῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος εἶναι καταλληλότατα διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος. Τὸν καλλιεργοῦν προπάντων εἰς τὰς πεδιάδας τῆς Λεβαδείας, τῆς Θεσσαλονίκης, τῶν Σερρῶν  καὶ  εἰς  πολλὰ  ἄλλα  μέρη,  καθὼς  εἰς  τὴν  Λῆμνον.  Κατὰ τὰ  τελευταῖα  μάλιστα  ἔτη  ἡ  παραγωγὴ  τοῦ  ἑλληνικοῦ  βάμβακος ηὔξησε.
Ἐνῷ τὸ 1931 οἱ γεωργοί μας ἐκαλλιέργησαν μὲ βάμβακα 180000 στρέμματα, τὸ 1937 ἐκαλλιέργησαν 820000 στρέμματα.
Ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἐδεκαπλασίασαν τὸ εἰσόδημά των καὶ ἡ βιομηχανία μας ἐχρησιμοποίησεν ἑλληνικὸν βάμβακα
6. Σπουδαῖα εἶναι καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα τῆς γεωργίας μας, καθὼς τὸ σησάμιον, τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὴν Μακεδονίαν, τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Θεσσαλίαν, τὰ ἑσπεριδοειδῆ (πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια), τὰ σῦκα, τὰ κάστανα καὶ οἱ ἄλλοι ξηροὶ καρποὶ κ.τ.λ.
Τέλος ἡ καλλιέργεια τῆς μορέας εἶναι ἀνεπτυγμένη εἰς τὴν δυτικὴν Θρᾴκην, τὴν Μακεδονίαν, τὴν Πελοπόννηοον, τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὴν Κρήτην. Ἐκεῖ τρέφουν μεταξοσκώληκας καὶ παράγουν μέταξαν.
Εἰς τὸ εἶδος αὐτὸ ἡ πατρίς μας ἔρχεται τρίτη μεταξὺ τῶν χωρῶν τῆς Εὐρώπης μετὰ τὴν Ρωσίαν καὶ τὴν Ἰταλίαν. Ἡ  γεωργία  λοιπὸν  εἶναι  ἡ  κυριωτέρα  πηγὴ  πλούτου  διὰ  τὴν πατρίδα μας.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
                      ΔΙΑ ΤΗΝ Α´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ
                                               ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΚΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
                                                                                  ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
                                                                                          1939