ΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ

ΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ

Ὅπως    εἰς    τὴν    ἀνατολικὴν Στερεάν, ἔτσι καὶ εἰς τὴν δυτικὴν ἡ   παραλία   σχηματίζει   πολλοὺς κόλπους καὶ χερσονήσους.

Εἰς τὰ βόρεια μάλιστα ἡ θάλασσα εἰσχωρεῖ βαθέως καὶ σχηματίζει ἕνα  μεγάλον  κόλπον,  τὸν  Ἀμβρακικόν.  Ἔτσι  ἀποχωρίζεται  μία μεγάλη  χερσόνησος,  ἡ  Ἀκαρνανική,  ἡ  ὁποία  ἀπολήγει  εἰς  τὸ ἀκρωτήριον Ἄκτιον.

Ὅμοιος κόλπος ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν νοτίαν πλευράν, ὁ κόλπος τοῦ Μεσολογγίου. Αὐτὸς εἶναι ἀβαθής, διότι ὁ Ἀχελῷος ἂλλοτε ἐχύνετο εἰς αὐτὸν καὶ τὸν ἐγέμισε μὲ ἄμμους καὶ χώματα. Σήμερον ὁ ποταμὸς ἐκβάλλει  δυτικώτερον  εἰς  τὸ  Ἰόνιον·  τὸ  θαλάσσιον  ὅμως  ρεῦμα μεταφέρει μέγα μέρος τῆς ἄμμου ἀπὸ τὰς ἐκβολὰς τοῦ ποταμοῦ πρὸς Ἀνατολὰς καὶ τὸ ἀποθέτει ἐμπρὸς εἰς τὸ στόμιον τοῦ κόλπου. Ἔτσι σχηματίζονται  ἐκεῖ  στενόμακροι  νησῖδες,  αἱ  ὁποῖαι  φράσσουν  τὸν κόλπον ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ τὸν μεταβάλλουν εἰς λιμνοθάλασσαν.

Δι’ αὐτὸ καὶ πολὺ μικρὰ πλοῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ εἰσπλεύσουν ἐκεῖ.

Εἶναι ὅμως ἡ λιμνοθάλασσα αὐτὴ ἀπὸ τὰ πλουσιώτερα ἰχθυοτροφεῖα μας. Μὲ καλαμωτὰς εἶναι χωρισμένη εἰς μεγάλα τετράγωνα, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι κλεισμένα τὰ ψάρια (κέφαλοι, λαυράκια, τσιποῦρες).

Εἶναι  δὲ  φημισμένον  καὶ  τὸ  αὐγοτάραχον,  ποὺ  ἐξάγεται  ἀπὸ  τοὺς κεφάλους.

Εἰς μέρος πολὺ ἀβαθὲς τῆς λιμνοθαλάσσης ὑπάρχουν ἁλυκαί. Ἐκεῖ τὸ νερὸ τῆς θαλάσσης ἐξατμίζεται καὶ ἀπομένει τὸ ἅλας, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιοῦμεν  εἰς  τὴν  μαγειρικήν.  Δι’  αὐτό,  ἂν  καὶ  τὸ  ἔδαφος γύρω εἰς τὸν κόλπον εἶναι γεμάτο ἀπὸ ἕλη, ὑπάρχουν ἐδῶ ἀξιόλογοι πόλεις·  τὸ  ἔνδοξον  Μεσολόγγι  (10000  κάτ.)  καὶ  τὸ  Αἰτωλικὸν (4000 κάτ.). Οἱ κάτοικοί των ἀσχολοῦνται κυρίως εἰς τὴν ἁλιείαν καὶ  εἰς  τὴν  παραγωγὴν  ἅλατος.  Κατ’  ἔτος  τὴν  10ην  Ἀπριλίου

Ὑπουργοὶ καὶ ἄλλοι ἐπίσημοι πηγαίνουν μὲ πολεμικὰ τοῦ Στόλου μας εἰς τὸ Μεσολόγγι, διὰ νὰ παρευρεθοῦν εἰς τὸ μνημόσυνον τῶν ἡρώων, ποὺ ἔπεσαν κατὰ τὴν Ἔξοδον τοῦ Μεσολογγίου τὸ 1826. Εἰς τὸ Μεσολόγγι ὑπάρχουν καὶ οἱ τάφοι τοῦ ἥρωος Μάρκου Μπότσαρη καὶ τοῦ φιλέλληνος λόρδου Βύρωνος.

Ὅπως ἡ λιμνοθάλασσα τοῦ Μεσολογγίου, ἔτσι καὶ ὁ Ἀμβρακικὸς κόλπος  φημίζεται  διὰ  τὰ  ψάρια  του.  Καὶ  γενικῶς  οἱ  κόλποι  τῆς Στερεᾶς  Ἑλλάδος,  ὅσοι  εἶναι  κλειστοὶ  καὶ  ἔχουν  μικρὸν  βάθος (Εὐβοϊκός, Κορινθιακός, Ἀμβρακικός), ἔχουν πολλὰ ψάρια. Ἡ ἁλιεία λοιπὸν καὶ ἡ ναυτιλία ἀποτελοῦν τὴν σπουδαιοτέραν ἀσχολίαν τῶν κατοίκων τῶν παραλίων μερῶν.