Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΛΙΑ
Πρὸς τὸ Αἰγαῖον αἱ ἀκταὶ τῆς Πελοποννήσου, καθὼς εἴπομεν, εἶναι ἀπόκρημνοι καὶ στεναί˙ ἐπειδὴ δὲ τὰς κτυποῦν οἱ ΒΑ ἄνεμοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ψυχροί, ἔχουν τὸν χειμῶνα κάπως τραχύν.
Δι’ αὐτὸ ἡ σταφιδάμπελος ἐδῶ δὲν εὐδοκιμεῖ. Ἡ ἐλαία ὅμως, ἡ ὁποία εὐδοκιμεῖ καὶ εἰς πτωχὰ ἀκόμη ἐδάφη, καλλιεργεῖται εἰς τὰ παράλια τῆς Ἀργολίδος καὶ τῆς Κυνουρίας καὶ ἕως ὕψος 800 μέτρων ἐπάνω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης. Προπάντων τὸ λάδι τοῦ Κρανιδίου φημίζεται διὰ τὴν ποιότητά του, καθὼς καὶ τὰ κρασιὰ καὶ τὰ ὀπωρικὰ τοῦ Ἄστρους καὶ τοῦ Λεωνιδίου. (Εὗρε τὰς πόλεις αὐτὰς εἰς τὸν χάρτην.)
Νοτιώτερον ἡ Μονεμβασία εἶναι κτισμένη ἐπάνω εἰς μίαν βραχώδη νησῖδα. Μία λιθίνη γέφυρα τὴν συνδέει μὲ τὴν ἀπέναντι ξηράν.
Μόνον μία πεδιὰς ὑπάρχει εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τῆς Πελοποννήσου, καὶ αὐτὴ μακρὰν ἀπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς θαλάσσης, ἡ Ἀργολική. Ὅπως εἰς τήν Ἀττικὴν, ἔτσι καὶ εἰς τὴν Ἀργολίδα ἡ ξηρασία διαρκεῖ πολλοὺς μῆνας. Τότε χρησιμοποιοῦν διὰ πότισμα τὰ ὕδατα τῶν φρεάτων.
Κύρια προϊόντα τῆς Ἀργολικῆς πεδιάδος εἶναι ὁ σῖτος, ὁ καπνός, τὰ λαχανικὰ καὶ τὰ πεπόνια (ἀργίτικα). Ἐπειδὴ δὲ ὑπάρχει ἀφθονία λαχανικῶν καὶ ὀπωρικῶν, εἰς τὸ Ἄργος (12000 κάτ.) καὶ εἰς τὸ Ναύπλιον (7000) ὑπάρχουν ἐργοστάσια, ὅπου τὰ συσκευάζουν εἰς κυτία καὶ ἔτσι τὰ συντηροῦν νωπὰ (συντηρημέναι τροφαὶ, κονσέρβες). Εἰς ἄλλα ἐργοστάσια τῶν πόλεων αὐτῶν ἐπεξεργάζονται τὰ φύλλα τοῦ καπνοῦ καὶ κατασκευάζουν σιγαρέτα.
Ὅπου λοιπὸν ὑπάρχει ἀφθονία ἑνὸς προϊόντος, ἐκεῖ ἀναπτύσσεται καὶ βιομηχανία αὐτοῦ. (Π.χ. φανελοποιία Τριπόλεως, μεταξουργία Καλαμῶν, οἰνοπνευματοποιία Πατρῶν καὶ Πύργου, ἐπεξεργασία καπνοῦ καὶ λαχανικῶν εἰς τὸ Ἄργος καὶ εἰς τὸ Ναύπλιον.)
Ἡ Ἀργολὶς ἔχει καὶ πολλὰ ἀξιοθὲατα μέρη, καθὼς τὰς Μυκήνας καὶ τὴν Τίρυνθα, ὅπου ὑπάρχουν ἐρείπια ἀπὸ παλαιότατα ἀνάκτορα, τὴν Ἐπίδαυρον μὲ τὸ ἱερὸν τοῦ Ἀσκληπιοῦ καὶ τὸ ὡραῖον θέατρόν της κ.ἄ. Δι’ αὐτὸ πολλοὶ ξένοι ἐπισκέπτονται τὰ μέρη αὐτά. Ἔχει δὲ καὶ τόπους, οἱ ὁποῖοι ἐδοξάσθησαν κατὰ τὴν μεγάλην Ἑλληνικὴν Ἐπανάστασιν, καθὼς τὰ Δερβενάκια, τὰς στενὰς διόδους μεταξὺ Ἄργους καὶ Κορίνθου, ὅπου ὁ Κολοκοτρώνης κατέστρεψεν ἕνα μεγάλον τουρκικὸν στρατὸν (1822). Τέλος τὸ Ναύπλιον μὲ τὰ βενετικά του φρούρια (Ἀκροναυπλία, Παλαμήδι, Μπούρτζι) ὑπῆρξεν ἡ πρώτη πρωτεύουσα τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος.
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ Α´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΚΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1939
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου