Πετρέλαιον

Πετρέλαιον.

Τὸ πετρέλαιον κατατάσσεται καὶ αὐτὸ εἰς τὰ καύσιμα πετρώματα καὶ εἶναι ὑγρόν. Εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ ἐδάφους καὶ εἶναι συσσωρευμένον εἰς μεγάλους θυλάκους ἐντὸς τῆς γῆς οἱ ὁποῖοι περιέχουν ἁλμυρὸν ὕδωρ καὶ καύσιμα ἀέρια ὅμοια περίπου μὲ  τὰ  τοῦ  ἀεριόφωτος.  Ἐξάγεται  τὸ  πετρέλαιον  διὰ  γεωτρήσεων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξέρχεται τοῦτο πιεζόμενον ἀπὸ τὰ ἐγκεκλεισμένα ἀέρια  ὑπὸ  μορφὴν  πίδακος,  ἢ  ἀναρροφᾶται  δι’  ἀντλιῶν  (εἰκ.  24, 25).

Χῶραι, εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται πετρελαιοφόροι πηγαί, εἶναι αἱ    Ἀμερικὴ,    Βενεζουέλα, Ρωσία,  Κουβέϊτ,  Σαουδικὴ Ἀραβία, Ἰράν, Ἰράκ, Καναδᾶς, Ἰνδονησία, Μεξικὸν κ.ἄ.

Εἰς   τὴν   Ἑλλάδα   παρὰ τὰς  γενομένας  ἐρεύνας  εἰς Ζάκυνθον,       Ἀκαρνανίαν, Πρέβεζαν,        Μακεδονίαν, Θεσπρωτίαν,           Θράκην, Μεσσηνίαν,        Κυλλήνην, Παξούς,   δὲν   ἀνευρέθησαν κοιτάσματα       πετρελαίου.

Εἰς  τὸ  Κερὶ  τῆς  Ζακύνθου ὑπάρχουν  ἀναβλύσεις βαρέος  πετρελαίου, δυσκόλως  πτητικοῦ, περιέχοντος  μεγάλην ποσότητα    ἀσφάλτου.    Ἐκ τῶν  ἀναβλύσεων  τούτων  ἐξήγετο  μέχρι  πρό  τινων  ἐτῶν  τὸ  βαρὺ πετρέλαιον

Ἡ   βιομηχανικὴ   σημασία   τοῦ   πετρελαίου   εἶναι   μεγάλη.

Χρησιμοποιεῖται διὰ κίνησιν μηχανῶν, θέρμανσιν, φωτισμὸν κ.ἄ

Τὸ πετρέλαιον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἑνώσεις ἄνθρακος καὶ ὑδρογόνου (ὑδρογονάνθρακας).

Σήμερον   παραδέχονται   ὅτι   τὸ   πετρέλαιον   παρήχθη   εἰς θαλάσσας ὅπου ἔπλεε πλαγκτὸν  καὶ  ἧσαν ἄφθονα    φύκη    καὶ μικροσκοπικὰ ζῶα, τὰ λείψανα  τῶν  ὁποίων συνεσωρεύοντο     εἰς τοὺς       ἀργιλούχους πυθμένας    μαζὶ    μὲ λείψανα    μεδουσῶν, ἰχθύων   καὶ   ἄλλων κατοίκων  τῆς θαλάσσης.      Βακτήρια ζυμώσεων  ἐπενήργησαν ἐπὶ     τῶν     ὁργανικῶν αὐτῶν  οὐσιῶν  καὶ  ὑπὸ τὴν     ἐπίδρασιν     τῶν ζυμώσεων τούτων, ἐντὸς ἑνὸς         περιβάλλοντος πτωχοῦ   εἰς   ὁξυγόνον, αἱ     ὁργανικαὶ     αὗται οὐσίαι          μετεβλήθη-σαν  κατ’  ἀρχὰς  εἰς  ἕνα πολτόν,  κατόπιν  δὲ  εἰς ἕνα   ὑγρὸν   μῖγμα,   τὸ πετρέλαιον,   τὸ   ὁποῖον διεπότισε   ὁλίγον   κατ’ ὀλίγον   τὴν   ἀργιλώδη ἰλὺν    τῶν    πυθμένων.

Κατὰ    τὴν    διάρκειαν τῶν           προϊστορικῶν γεωλογικῶν       χρόνων ἐσχηματίσθησαν ἐντὸς τῶν θαλασσῶν αὐτῶν καὶ ἄλλα πετρώματα (ἀσβεστόλιθοι,  ἅμμοι,  ψαμμῖται  κ.ἄ.)  τὰ  ὁποῖα  ἐπεκάθησαν  ἐπὶ τῆς  πετρελαιοποτισμένης  ἀργιλούχου  ἰλύος.  Κατόπιν,  ὅταν  τὰ στρώματα  τῶν  πετρωμάτων  αυτῶν  συνεπιέσθησαν,  ἐξήρθησαν καὶ ἐσχημάτισαν νέας ξηράς, τὸ πετρέλαιον ἔφυγεν ἀπὸ τὴν ἰλὺν καὶ μετηνάστευσεν εἰς τὰ γειτονικὰ πορώδη πετρώματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ὑπόγειοι ἀποθῆκαι ἢ δεξαμεναὶ πετρελαίου. Αὐτὰς ζητοῦμεν νὰ ἀνεύρωμεν μὲ τὰς γεωτρήσεις.