Ἅλας

 Ἅλας.

 Τὸ πέτρωμα ἅλας ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄθροισμα μικρῶν κρυστάλλων  ἅλατος  (εἰκ.  13).  Ὅταν  εἶναι  καθαρὸν  εἶναι  λευκόν, εὑρίσκεται ὅμως καὶ χρωματισμένον ἐκ προσμίξεως μετὰ διαφόρων ξένων  οὐσιῶν.  Ἔχει  γεῦσιν  ἁλμυράν,  διαλύεται  εἰς  τὸ  ὕδωρ  καὶ συνίσταται          χημικῶς ἐκ  χλωρίου  καὶ  νατρίου (NaCl).

Χ ρ η σ ι μ ο π ο ι ε ῖ τ α ι

ὡς   ἄρτυμα   τῶν   τροφῶν μας,    πρὸς    παρασκευὴν ἁλιπάστων       καὶ       εἰς πολλὰς  βιομηχανίας,  π.χ. παρασκευὴν σόδας κ.ἄ.

Τὰ     μέρη,     εἰς     τὰ ὁποῖα  ἐξάγεται  τὸ  ἄλας, καλοῦνται    ἁλατωρυχεῖα. Εἰς   αὐτὰ   διετηρήθη   τὸ ἅλας  ἐπειδὴ  τὰ  στρώματά  του καλύπτονται     ἀπὸ     στρώματα ἀργίλου ἢ μάργας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδιαπέραστα    ὑπὸ    τοῦ    ὕδατος καὶ   προστατεύουν   τὸ   κάτωθεν αὐτῶν  ἅλας  ἀπὸ  τὴν  διαλυτικὴν ἐνέργειαν τοῦ ὕδατος.

Ὀνομαστὰ  εἶναι τὰ ἀλατωρυχεῖα   τῆς   Στασφούρτης (Γερμανίας),      Πολωνίας      κ.ἄ.

Εἰς  τήν  Ἑλλάδα  ὁρυκτὸν  ἅλας εὑρέθη παρὰ τὸ χωρίον Μονολίθι (Βορδὼ) τῆς Ἠπείρου. Δὲν γίνεται ἐκμετάλλευσις  τούτου,  διότι  τὸ ἅλας  τῶν  ἁλυκῶν  μας  ἐπαρκεῖ διὰ  τὰς  ἀνάγκας  τῆς  χώρας  καὶ εἶναι εὐθηνότερον.