Περιδοτίτης - Σερπεντίνης.

Περιδοτίτης   -   Σερπεντίνης. 

 Ἄλλο   μαγματογενὲς   (ἢ ἐκρηξιγενές)  πέτρωμα,  ἀναλόγου  γενέσεως  πρὸς  τὸν  γρανίτην, εἶναι ὁ περιδοτίτης. Αὐτὸς ἀποτελεῖται κυρίως ἀπὸ κρυσταλλικοὺς κόκκους τοῦ ὀρυκτοῦ ὀλιβίνου ἢ περιδότου μετὰ ἢ ἄνευ ἄλλων τινῶν ὁρυκτῶν.  Οἱ  περιδοτῖται  ἔχουν  συνήθως  χρῶμα  ἀνοικτοπράσινον ἕως πολὺ βαθὺ μελανοπράσινον. Ἐκτιθέμενοι εἰς τὸν ἀτμοσφαιρικὸν ἀέρα  προσβάλλονται  ἀπὸ  τὸ  διοξείδιον  τοῦ  ἄνθρακος  καὶ  τοὺς ὑδρατμοὺς  τῆς  ἀτμοσφαίρας  καὶ  ἀλλοιοῦνται  μεταβαλλόμενοι εἰς  ἓν  πέτρωμα,  τὸ  ὁποῖον  καλεῖται  σερπεντίνης·  παλαιότερον ἐκαλεῖτο ὀφείτης (εἰκ. 29). Πολλοὶ περιδοτῖται τῆς Ἑλλάδος ἔχουν μεταβληθῆ ἐξ ὁλοκλήρου ἢ ἐν μέρει εἰς σερπεντίνας.

Οἱ  ἑλληνικοὶ  περιδοτῖται  -  σερπεντῖναι  ἀφθονοῦν.  Μία  σειρὰ ἐμφανίσεων συναντᾶται ἐπὶ μιᾶς νοητῆς γραμμῆς, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ  τὴν  Βελίτσαν  καὶ  τὴν  Πρεμετὴν  τῆς  Ἀλβανίας  καὶ  βαίνει, σχεδὸν κατ’ εὐθεῖαν, πρὸς τὰ Ν.Α. διὰ τῶν περιοχῶν Σαμαρίνης, Μετσόβου,  Καλαμπάκας,  Φθιώτιδος  μέχρι  τοῦ  Εὐρίπου.  Κλάδος ἀποσχίζεται  ἀπὸ  τὴν  γραμμὴν  αὐτὴν  παρὰ  τὴν  Ἀταλάντην καὶ  ἐμφανίζεται  ἐπὶ  τῆς  Εὐβοίας.  Περιδοτῖται  -  σερπεντῖναι παρουσιάζονται καὶ εἰς τὴν Κοζάνην, τὴν Βέροιαν, τὴν Σκῦρον, τὴν Μυτιλήνην,  τὴν  Χαλκιδικήν,  τὴν  Πελοπόννησον,  τὴν  Ἀττικὴν (Ὑμηττόν, Πάρνηθα), τὴν Σαλαμῖνα, τὴν Ρόδον κ.ἀ.

Οἱ    περιδοτῖται    -    σερπεντῖναι    εἶναι    λίαν    ἐνδιαφέροντα πετρώματα, διότι ἐντὸς αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς πολλὰς θέσεις χρήσιμα  μεταλλεύματα  καὶ  ὁρυκτά,  ὅπως  π.χ.  χρωμίτης  (Κοζάνη, Δομοκὸς  κ.ἀ.  ),  λευκόλιθος  (Εὔβοια,  Μυτιλήνη)  καὶ  ἀμίαντος (Κοζάνη).

Ὁ    σερπεντίνης,    ὅταν    εἶναι    συμπαγής,    χρησιμεύει    ὡς διακοσμητικὸς  λίθος.  Ἐξετιμᾶτο  πολὺ  ὑπὸ  τῶν  ἀρχαίων  καὶ ἐλαμβάνετο   ὑπ’   αὐτῶν   ἐκ   τῆς   Τήνου,   παρὰ   τὴν   σημερινὴν Παλαιόπολιν καὶ ἐκ Λακεδαίμονος ὡς Μάρμαρον Λακεδαιμόνιον.Πολλάκις  ὁ  σερπεντίνης  παρουσιάζεται  ἀναμεμιγμένος  μὲ ἀσβεστόλιθον,  ὁπότε  ἀποτελεῖ  τὸν  ὀφειτασβεστίνην  (εἰκ.  30).

Ὀφειτασβεστίτης εἶναι τὸ πράσινον μάρμαρον τῆς Τήνου, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ἀπὸ τὴν Πάνορμον καὶ τοὺς Ἀχινούς τῆς Τήνου εἰς ὄγκους καὶ πλάκας. Τὸ πέτρωμα αὐτὸ παρουσιάζει λευκὰς γραμμὰς ἐπάνω εἰς πράσινον ἢ σκοτεινὸν πράσινον ἢ σπανιώτερον κυανίζον ἔδαφος (φόντο).

Εἴδος   ὀφειτασβεστίτου   εἶναι   καὶ   τὸ   πράσινον   μάρμαρον Χασάμπαλης (Λαρίσης), τὸ λεγόμενον καὶ Βέρντε ἀντίκο (Verde Antico). Παρουσιάζει μαῦρα ἕως τεφρὰ καὶ λευκὰ γωνιώδη τμήματα  μέσα  εἰς  σκοτεινοπράσινον  ἢ  πρασινοκίτρινον  ἔδαφος.  Ἀπὸ τὰ  λατομεῖα  αὐτὰ  ἔχουν  ληφθῆ  κίονες  κ.ἄ.  τοῦ  ναοῦ  τῆς  Ἁγίας Σοφίας, ναῶν τῆς Ρώμης κ.λ.