ΧΗΜΙΚΑ ΙΖΗΜΑΤΑ

ΧΗΜΙΚΑ ΙΖΗΜΑΤΑ

Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι τὸ ἅλας, τὸ ὁποῖον μεταχειριζόμεθα εἰς τὴν μαγειρικήν, λαμβάνεται ἐκ τοῦ θαλασίου ὕδατος. Τὸ θαλάσσιον ὕδωρ εἰσάγεται εἰς καταλλήλους παρακτίους δεξαμενάς,  τὰς  ἁλυκάς,  καὶ  ἐκεῖ  ἀφήνεται  νὰ  ἐξατμισθῇ  διὰ τῆς  θερμότητος  τοῦ  ἡλίου.  Ὅταν  ἐξατμισθῇ  ἀρκετὴ  ποσότης θαλασσίου  ὕδατος,  ἀρχίζουν  νὰ  καταπίπτουν  διάφοροι  οὐσίαι,  αἱ ὁποῖαι εἶναι διαλελυμέναι ἐντὸς αὐτοῦ. Κατὰ πρῶτον καθιζάνει τὸ θειϊκὸν  ἀσβέστιον  ἢ  γύψος,  κατόπιν  δὲ  τὸ  χλωριοῦχον  νάτριον  ἢ ἅλας. Ἡ γύψος καὶ τὸ ἅλας εὑρίσκονται εἰς τὴν φύσιν ὡς ὁρυκτὰ καὶ  πετρώματα.  Ταῦτα  παρήχθησαν  κατ’  ἀνάλογον  τρόπον,  δι’ ἐξατμίσεως   δηλ.   τοῦ   ὕδατος   ἁλμυρῶυ   λιμνῶν   ἤ   θαλασσίων λεκανῶν, αἱ ὁποῖαι ἐχωρίζοντο ἀπὸ τὴν κυρίως θάλασσαν δι’ ἑνὸς φράγματος, τὸ ὁποῖον ἔφθανε μέχρι τῆς ἐπιφανείας τῆς λίμνης ἤ τῆς  λεκάνης,  οὕτως  ὥστε  ἐπικοινωνία  μὲ  τὴν  κυρίως  θάλασσαν ἐγίνετο  δυσκόλως  ἤ  μὲ  διακοπάς.  Εἰς  τὰς  λίμνας  ἢ  τὰς  λεκάνας αὐτὰς δὲν ἐχύνοντο γλυκέα ὕδατα ἐκ τῆς ξηρᾶς ἢ ἐχύνετο ἐλαχίστη ποσότης ἐκ τούτων.