Ἄλλοι ὀρυκτοὶ ἄνθρακες

Ἄλλοι ὀρυκτοὶ ἄνθρακες.

Οὗτοι εἶναι οἱ ἑξῆς:

α΄)  Ὁ  γραφίτης,  σχεδὸν  καθαρὸς  ἄνθραξ,  περιέχων  3  -  5  % γαιώδεις προσμίξεις.

β΄) Ὁ ἀνθρακίτης, περιέχων 95 % ἄνθρακα· ἀπαντᾷ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς Χίον, Εὔβοιαν κ. ἀ. ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκμεταλλεύσιμος.

γ΄)  Ὁ  λιγνίτης,  περιέχων  70  %,  ἄνθρακα.  Ἡ  Ἑλλὰς  ἔχει λιγνίτην, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν τὰ θερμοηλεκτρικὰ ἐργοστάσια Ἀλιβερίου,   Πτολεμαϊδος   κ.ἄ.   πρὸς   παραγωγὴν   ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας (εἰκ. 23). Μεγάλα κοιτάσματα λιγνίτου εὑρίσκονται εἰς τὴν Πτολεμαΐδα (Ν. Κοζάνης) μὲ πάχος στρωμάτων 20 μ. περίπου χωρὶς  διακοπὰς  ἢ  ἂν  παρουσιάζωνται  τοιαῦται  εἶναι  ὁλίγαι  αἱ περιπτώσεις  των.  Ὑπολογίζονται  εἰς  400  ἐκ.  τόν.  τὰ  ἀποθέματα τοῦ  λιγνίτου  εἰς  τὴν  περιοχὴν  αὐτήν.  Ἄλλαι  περιοχαὶ  λιγνιτῶν εἶναι  ἡ  τοῦ  Ἀλιβερίου  μὲ  26  ἑκ.  τόν.  ἀποθέματα  περίπου  καὶ  ἡ τῆς  λεκάνης  τῆς  Μεγαλοπόλεως,  εἰς  τὴν  ὁποίαν  ἐβεβαιώθησαν διὰ  γεωτρὴσεων  450  ἑκατ.  τόννων  λιγνίτου  καταλλήλου  πρὸς βιομηχανικὴν  χρῆσιν.  Ἐπίσης  μικροτέρας  ἐκτάσεως  λιγνιτοφόροι περιοχαὶ  εἶναι  ἡ  τῆς  Κύμης  μὲ  βέβαια  καὶ  πιθανὰ  ἀποθέματα  5 ἑκατομ. τόννων, τῆς Βεγόρας - Βεύης - Φλωρίνης - Ἀμυνταίου μὲ 40 ἑκατομ. τόν., τοῦ Ὠρωποῦ μὲ 4 ἑκατ. τόν. κ.ἄ.

δ΄)  Ἡ  τύρφη,  μὲ  60  %  ἄνθρακα  καὶ  φανερὰ  τὰ  ἴχνη  τῆς φυτικῆς      της προελεύσεως.

Λέγεται      καὶ π ο ά ν θ ρ α ξ . Ε ὑ ρ ί σ κ ε τ α ι μέσα   εἰς   ἕλη καὶ        τενάγη καὶ  προέρχεται ἀπὸ  τὴν ἀ π ο σ ύ ν θ ε σ ι ν  ὑ γ ρ ο φ ί λ ω ν σφάγνων, βρύων καὶ         ἄλλων μ ι κ ρ ο τ έ ρ ω ν  φυτῶν, τὰ ὁποῖα εὐδοκιμοῦν εἰς τὸ ὑγρὸν περιβάλλον. Οἱ τόποι, εἰς τοὺς ὁποίους σχηματίζονται κοιτάσματα τύρφης, λέγονται τυρφῶνες.

Σημαντικὰ  κοιτάσματα  τύρφης  εὑρέθησαν  εἰς  τὴν  Ἑλλάδα,  εἰς τὰ  τενάγη  τῶν  Φιλίππων,  ὅπου  διὰ  γεωτρήσεων  κατεδείχθη  ὅτι κάτωθεν  τοῦ  καλλιεργησίμου  ἐδάφους  ὑπάρχει  στρῶμα  τύρφης καθαρᾶς καὶ ὁμοιογενοῦς 70 μέτρων πάχους περίπου. Τὸ βεβαιωθέν ἀπόθεμα τύρφης ὑπερβαίνει τὰ 2.500 ἑκ. τόν.

Ὁ ἀνθρακίτης, ὁ λιθάνθραξ, ὁ λιγνίτης, ἡ τύρφη εἶναι πετρώματα, τὰ  ὁποῖα  προῆλθον  ἐκ  τῆς  ἐνανθρακώσεως  καταχωσθέντων φυτικῶν  λειψάνων.  Διὰ  τοῦτο  χαρακτηρίζονται  ὡς  φυτογενῆ πετρώματα. Ἐπειδὴ δὲ παρουσιάζουν καὶ ἰδιάζοντα χαρακτῆρα νὰ καίωνται, ἀποτελοῦν ἰδιαιτέραν ὁμάδα - τὰ καύσιμα πετρώματα.