Διατάραξις τῶν στρωμάτων διὰ πτυχώσεως (στολιδώσεως).

Διατάραξις    τῶν στρωμάτων διὰ πτυχώσεως (στολιδώσεως).   

 Πτυχαί, σύγκλινον καὶ ἀντίκλινον. Εἰς  πλείστας  περιοχὰς  καὶ δὴ τὰς ὁρεινὰς τὰ ὑδατογενῆ πετρώματα παρουσιάζονται πτυχωμένα   κατὰ   τρόπον μᾶλλον ἢ ἦττον κανονικόν, ἐμφανίζουν    δηλ.    πτυχὰς ὁμοίας μὲ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι σχηματίζονται,  ὅταν  πιέσωμεν  ἰσχυρῶς  ἀπὸ  τὰ  πλάγια  δέσμην ὑφασμάτων, ἡ ὁποία φέρει ἐπάνω της βάρος τι (εἰκ. 38).Ἑκάστη πτυχὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο σκέλη ἢ πτέρυγας. Ὅταν τὰ σκέλη τῆς πτυχῆς συγκλίνουν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν πρὸς τὸ βαθύτερον σημεῖον αὐτῆς, ἡ πτυχὴ ὀνομάζεται σύγκλινον (εἰκ. 38 καὶ 39). Ὅταν δὲ τὰ σκέλη τῆς πτυχῆς κατέρχωνται ἀπὸ τῆς κορυφῆς καὶ ἀποκλίνουν πρὸς τὰ ἔξω, ἡ πτυχὴ λέγεται ἀντίκλινον (εἰκ.  38  καὶ  40).  Δύο  πτυχαὶ  ὅταν  συνέχωνται  ἀποτελοῦν  ἓν σύγκλινον καὶ ἓν ἀντίκλινον (εἰκ. 41). Τὸ ἐνδιάμεσον σκέλος εἶναι κοινὸν καὶ εἰς τὰς δύο πτυχάς.