Περλίτης

Περλίτης.

Ἓν εἶδος λιπαρίτου εἶναι καὶ ὁ περλίτης. Οὗτος χαρακτηρίζεται  ἐκ  τοῦ  ὅτι  ἀποτελεῖται  ἀπὸ  μίαν  μᾶζαν  ὑαλώδη ἢ   σμαλτοειδῆ,   χρώματος   κυανοφαίου,   μέσα   εἰς   τὴν   ὁποίαν ὑπάρχουν  μικραὶ  σφαῖραι  ἀποτελούμεναι  ἀπὸ  συγκεντρικὰ  λέπια

1. Ἡ λάβα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μάγμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔχουν φύγει κατὰ μέγιστον μέρος τὰ ἀέρια, τὰ ὁποῖα περιεῖχε.χωριζόμενα ὑπὸ πολυαρίθμων ρ  ω  γ  μ  ῶ  ν (εἰκ    31).    Ὁ περλίτης   εἶναι ἡφαιστειογενὲς π  έ  τ  ρ  ω  μ  α συμπαγὲς    ἑως ε ὔ θ ρ α υ σ τ ο ν , , κ ο κ κ ῶ δ ε ς , ὁμοιάζον       μὲ     π ο ρ φ υ ρ ί τ η ν  ἢ   κίσσηριν.

Θερμαινόμενος εἰς     καταλλήλους  κλιβάνους καὶ  εἰς θερμοκρασίαν 760ο  -  982ο  Κ διογκοῦται  καὶ γίνεται  ἐλαφρὰ μᾶζα   ὑαλώδης μὲ     φυσαλίδας καὶ        πολλὰς κ λ ε ι σ τ ὰ ς κοιλότητας. Ἐπὶ τῆς     ἰδιότητος αὐτῆς, τοῦ μικροῦ εἰδικοῦ βάρους του καὶ τῆς ἀνθεκτικότητός του εἰς θερμοκρασίας μέσου βαθμοῦ (φλογὸς φωταερίου π.χ.) στηρίζεται ἡ πολλαπλῆ καὶ μεγάλη χρησιμοποίησίς του.Χρησιμοποιεῖται  ὡς  ἀπομονωτικὸν  τῆς  θερμότητος  καὶ  τοῦ ἤχου,  εἰς  ἐπιχρίσμστα  οἰκοδομῶν,  εἰς  τὴν  παραγωγὴν  ἐλαφρῶν ἀπομονωτικῶν σκυροκονιαμάτων, εἰς τὰς βιομηχανίας καουτσούκ, χρωμάτων ζωγραφικῆς, σμάλτου, χάρτου, πλαστικῶν, δι’ ἐπενδύσεις ψυγείων κ.λ.

Ἐν  Ἑλλάδι  εὑρίσκεται  εἰς  τὴν  Μυτιλήνην,  Μῆλον  καὶ  Κῶ, ὅπου  γίνεται  καὶ  ἐξόρυξίς  του.  Κατὰ  τὴν  τετραετίαν  1958  - 1961  ἐξωρύχθησαν  85.000  τόν.  περλίτου,  ὡς  καὶ  20.321  τόν. κοσκινισμένου τοιούτου τὸ 1962.