Χαν 'Οτο

Otto Han (1879 - 1968)

Γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη και πέθανε στο Γκαίτινγκεν. Ήδη ως νεαρός επιστήμονας ασχολήθηκε ο Χαν, χημικός από σπουδές, με τη μελέτη ραδιενεργών υλικών, στα χρόνια 1904-05 με τον Sir William Ramsay στο Λονδίνο και ένα χρόνο μετά με τον Rutherford στο Μόντρεαλ. Αυτές οι μελέτες τον οδήγησαν, από το 1907 σε συνεργασία με την Ilse Meitner, στην ανακάλυψη αρκετών ραδιενεργών στοιχείων και ισοτόπων, όπως τα ισότοπα του Θορίου 227 και 228 και το στοιχείο Πρωτακτίνιο.  Το 1912 έγινε ο Χαν συνεργάτης του Ερευνητικού Ιδρύματος Kaiser Wilhelm (μετέπειτα Max Planck Gesellschaft) και το 1928 έγινε διευθυντής του. Μετά από κοινές προεργασίες με την Μάιτνερ, πραγματοποίησε ο Χαν με το συνεργάτη του Fritz Strassmann τη διάσπαση πυρήνων ουρανίου μέσω βομβαρδισμού με αργά ουδετερόνια. Γι' αυτή την ανακάλυψή τους πήραν οι δύο το βραβείο Νόμπελ Χημείας για το έτος 1944. 
Ο Χαν αντιμετώπιζε προβληματισμένος την πυρηνική ενέργεια. Με το κύρος του ως πρόεδρος της Max Planck Gesellschaft (1948-60) πρωτοστάτησε στη σύνταξη της «Διακήρυξης του Mainau», με την οποία πολλοί κάτοχοι βραβείων Νόμπελ συνιστούσαν προσοχή στους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας. Το 1957 προσυπέγραψε ο Χαν τη «Δήλωση του Goetingen», με την οποία ζητούν 18 σημαντικοί Γερμανοί πυρηνικοί φυσικοί να αποτραπεί ο εξοπλισμός του γερμανικού στρατού με πυρηνικά όπλα.