Ροβεσπιέρος Μαξιμιλιανός

Maximilien de Robespierre (1758 - 1794)
Γεννήθηκε στο Arras και ήταν δικηγόρος. Εκπροσώπησε την τρίτη τάξη στη συνέλευση και σύντομα έγινε η ηγετική φυσιογνωμία στην πολιτική λέσχη των Ιακωβίνων που ιδρύθυκε το 1789. Εμφορείτο από τις ιδέες του Ρουσώ και υπεστήριζε τα συμφέροντα του απλού ανθρώπου, γι' αυτό ήταν πολύ αγαπητός και απεκαλείτο «ο αδιάφθορος». Το 1792 εναντιώθηκε στους Γιρονδίνους που ήθελαν να κηρύξει η Γαλλία τον πόλεμο στην Αυστρία και Πρωσία. Παράλληλα επεδίωκε την καθαίρεση του Λουδοβίκο XVI και την εκτέλεσή του. Για να επιτύχει αυτούς τους στόχους χρησιμοποίησε τις ομάδες των «άβρακων» (sans culottes), των οποίων την ηγεσία παραμέρισε προηγουμένως.  Ως μέλος της παρισινής κομούνας και της εθνικής συνέλευσης είχε ο Ροβεσπιέρος την τάση να υλοποιήσει τους στόχους της γαλλικής επαναστάσεως με δραστικά μέσα και χρησιμοποιούσε γι' αυτό το σκοπό την τρομοκρατία, αλλά και για την εξασφάλιση της προσωπικής του θέσης. Με τη βοήθεια της ελεγχόμενης από τον ίδιο επιτροπής προνοίας ανέπτυξε μια αυθαίρετη τρομοκρατική εξουσία. Τις τελευταίες εβδομάδες της δόξας του οδήγησε πάνω από 1.300 πραγματικούς ή υποθετικούς αντιπάλους του στην γκιλοτίνα. Τελικά καθαιρέθηκε στα τέλη Ιουλίου 1794 από τη μετριοπαθή ομάδα των Ιακωβίνων και μια μέρα μετά εκτελέστηκε.
Η ακραία πολιτική του Ροβεσπιέρου και των ομοίων του δυσφήμησε την επανάσταση και την οδήγησε σε μερικά χρόνια στα νερά του Ναπολέοντα, ο οποίος την αξιοποίησε για λογαριασμός του.