Τσαϊκόφσκι Πιοτρ

Pyotr Il'yich Tchaikovsky (1840-1893)
Ήταν γιος ενός μηχανικού ορυχείων και μιας πολύ ευαίσθητης μητέρας. Εκδήλωσε από νωρίς μουσικά ενδιαφέροντα και πήρε μαθήματα πιάνου, αρχικά στη γενέτειρά του Βοτκίνσκ και από το 1848 στην Πετρούπολη. Εκπαιδεύτηκε για καριέρα δημόσιου υπαλλήλου, αλλά εγκατέλειψε κάθε σκέψη για σταδιοδρομία και ακολούθησε τα μουσικά του ενδιαφέροντα. Το 1865 αποφοίτησε ο Τσαϊκόφσκυ από το Ωδείο της Πετρούπολης και επιδόθηκε έκτοτε στη συγγραφή συμφωνικών έργων, κυρίως όπερες, έργα για μπαλέτο (, ), συμφωνίες και κοντσέρτα για πιάνο και βιολί. Οι Ρώσοι συνάδελφοι επέκριναν τον Τσαϊκόφσκυ για «γερμανικό προφίλ», αφού μετά το 1827 οι δεκαετίες του 19ου αιώνα πέρασαν υπό τη συντριπτική μουσική σκιά που έρριχνε το πέρασμα του Μπετόβεν, ενώ οι δυτικοί κριτικοί θεωρούσαν ότι ο Τσαϊκόφσκυ εισάγει ένα ρώσικο ύφος στην ευρωπαϊκή μουσική. Σήμερα καταλήγουν οι μουσικοκριτικοί ότι ο μεγάλος συνθέτης είχε απλώς ένα διαφορετικό, προσωπικό ύφος. 
Ο Τσαϊκόφσκυ ήταν μια καταθληπτική και παραπονιάρικη φύση και αυτό απεικονίζεται συχνά στη μουσική του (). Είχε ένα σοβαρό προσωπικό πρόβλημα, το οποίο τον εμπόδιζε στις σχέσεις του με την κοινωνία της Πετρούπολης που αποτελούσε το ακροατήριο της μουσικής του και το οποίο πρόβλημα προσπαθούσε ο ίδιος να αποκρύψει: Ήταν ομοφυλόφιλος. Μετά από σύντομη γνωριμία παντρεύτηκε μια ουσιαστικά άγνωστη γυναίκα, με αποτέλεσμα να καταλήξει ο γάμος σε φιάσκο και ο Τσαϊκόφσκυ υπό ιατρική παρακολούθηση. Η φημολογούμενη στενή σχέση του με μια πλούσια προστάτιδα εξελισσόταν στην πραγματικότητα με αλληλογραφία. 
Ο Τσαϊκόφσκυ είχε ευρεία μόρφωση, μιλούσε αρκετές ξένες γλώσσες και έκανε πολλά και μακρινά ταξίδια. Το 1891 διηύθυνε στη Νέα Υόρκη και το 1893 στο Λονδίνο την εκτέλεση έργων του. Πέθανε το 1893 στην Πετρούπολη και πιθανολογείται ότι αυτοκτόνησε