Σαλαδίνος ή
Σαλάχ ελ-Ντιν (1138-1193)
 |
Σουλτάνος της Αιγύπτου και της Συρίας, καθώς επίσης της Δυτικής Βόρειας Αφρικής, ιδρυτής της δυναστείας των Αγιουβιδών. Κούρδος στην καταγωγή, γεννήθηκε στην πόλη Τακρίτ (σήμερα Ιράκ), στις όχθες του ποταμού Τίγρη. Είχε θεολογικές γνώσεις και το 1164 ακολούθησε το θείο του Σιρχούκ στην Αίγυπτο. Απέφυγε δύο απόπειρες κατά της ζωής του από μουσουλμάνους του σιιτικού δόγματος και στράφηκε έκτοτε εναντίον των Φατιμιδών της Αιγύπτου, συντασσόμενους με τους σουννίτες στον αγώνα εναντίον των χριστιανών. Το 1169 έγινε βεζίρης και απέκτησε την εμπιστοσύνη του εμίρη Μαχμούτ Νουρ ελ-Ντιν, δηλώνοντας υποταγή και μετά το θάνατο τού τελευταίου το 1174, έγινε βαθμιαία κύριος της ευρύτερης περιοχής και σουλτάνος. Νίκησε τους Ασασίνους και συμμάχησε με τον Ρασίντ αλ-Ντιν Σινάν, ελέγχοντας έτσι πλήρως τον ιερό πόλεμο του Ισλάμ εναντίον των Φράγκων. Νικώντας σε πολλές μάχες τα χριστιανικά συτρατεύματα κατέκτησε το 1187 την Ιερουσαλήμ και την Αντιόχεια. Οι μεγάλες νίκες του σκόρπισαν το φόβο στην Ευρώπη και οδήγησαν στην τρίτη σταυροφορία και στη θρυλική σύγκρουση Σαλαδίνου και Ριχάρδου Α', του επονομαζόμενου Λεοντόκαρδου. Ο Σαλαδίνος πέθανε λίγο μετά την υπογραφή συνθήκες με τον Ριχάρδο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου