Σενέκας Λεύκιος Αναίος

Lucius Annaeus Seneca (~4 - 65 μ.Χ.)
Στωικός φιλόσοφος, πολιτικός, ποιητής και δραματουργός, γεννημένος στην Κόρδοβα. Επέλεξε τη σταδιοδρομία του δημόσιου υπαλλήλου και έφτασε στις ανώτατες θέσεις. Θύμα μιας αυλικής σκευωρίας, εξορίστηκε το έτος 41 από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο στην Κορσική, αλλά επανήλθε στη Ρώμη (έτος 49) και ίδρυσε φιλοσοφική σχολή, όπου είχε μαθητή του, μεταξύ άλλων, τον μετέπειτα αυτοκράτορα Νέρωνα (Claudius Drusus Germanicus Nero). Τα έτη 54-59 ανέλαβε, μετά την κατάληψη της εξουσίας από τον Νέρωνα, μαζί με τον Sextus Afranius Burrus τη συνολική πολιτική του ρωμαϊκού κράτους. Εξαναγκάστηκε το 65 μ.Χ. από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, λόγω υποψίας ότι ήταν συμμέτοχος σε κάποια συνωμοσία σε βάρος του αυτοκράτορα.  Στα φιλοσοφικά του έργα δεν ασχολείται ο Σενέκας με τη βελτίωση της θεωρίας, αλλά με την προσαρμογή της ελληνικής στωικής φιλοσοφίας στη ρωμαϊκή εποχή. Η καυστική του σάτιρα «Apocolocyntosis» αποτελεί ανελέητο ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τον Κλαύδιο (Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus) - φυσικά μετά το θάνατο του αυτοκράτορα. Σε βιβλίο των Μαρξ και Ένγκελς αναφέρεται για τον Σενέκα ότι, ενώ δίδασκε την αρετή και εγκράτεια, ήταν ο ίδιος μάστορας αφενός της δουλοπρέπειας και αφετέρου της ραδιουργίας, η οποία φαίνεται ότι τον οδήγησε στην εξαναγκασμένη αυτοκτονία. 
Οι 9 τραγωδίες που συνέγραψε ο Σενέκας αποτελούν ελεύθερη επεξεργασία έργων των Ελλήνων κλασικών, Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη, αλλά και έργων της ελληνιστικής εποχής. Τελικά, τα έργα αυτά επηρέασαν τη μετέπειτα εξέλιξη του είδους, μέχρι και την εποχή του γαλλικού κλασικισμού, περισσότερο από τα αρχαιοελληνικά πρωτότυπα. Στο βιβλίο του «Φυσικά ερωτήματα» ασχολήθηκε ο Σενέκας με γεωγραφικά θέματα και μετεωρολογικά φαινόμενα (βροχή, ουράνιο τόξο, αστραπή, βροντή κτλ.) με πρότυπο τα «Μετεωρολογικά» του Αριστοτέλη. Επειδή αντλεί δε συχνά ηθικά διδάγματα από τα περιγραφόμενα φυσικά φαινόμενα, αυτό το βιβλίο του Σενέκα ήταν πολύ δημοφιλές μεταξύ των χριστιανών. Μία αθαίρετη εκτίμηση του Σενέκα για το μέγεθος της γης που την έβγαζε αρκετά μικρή, ενεθάρρυνε θαλασσοπόρους, όπως τον Κολόμβο να αποτολμήσουν μακρινά ταξίδια, αφού οι ωκεανοί έπρεπε να είναι στενοί.