Wernher von Braun (1912 - 1977)
Wernher von Braun (1912 - 1977)
Γεννήθηκε στο Πόζεν (σήμερα Πολωνία) και πέθανε στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Ο πατέρας του ήταν το 1932 υπουργός διατροφής του γερμανικού κράτους και ο ίδιος διηύθηνε στη διάρκεια του β' παγκόσμιου πολέμου την πειραματική βάση πυραύλων στο Πεενεμύντε, όπου αναπτύχθηκε μεταξύ άλλων ο πύραυλος V2. Από το 1945 έζησε στις ΗΠΑ. Ο Μπράουν ενδιαφέρθηκε από μικρή ηλικία για τους πυραύλους. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου και έγινε επιστημονικός βοηθός του Όμπερτ, καθηγητή για πτητικές μηχανές κ.ά. Το 1933 προσχωρεί, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, στο σώμα των SS. Το 1934 παρουσιάζει τη διδακτορική διατριβή του για πυραύλους με υγρά καύσιμα, τους οποίους είχε δοκιμάσει ήδη τα προηγούμενα χρόνια. Η εργασία αυτή θεωρήθηκε κρατικό απόρρητο και δεν δόθηκε τότε στη δημοσιότητα.
Το 1937 γίνεται διευθυντής στο Πεενεμύντε με εντολή να αναπτύξει πυραύλους για πολεμικούς σκοπούς. Τα επόμενα χρόνια εργάζονταν σ' αυτή τη στρατιωτική βάση μέχρι και 20.000 άνθρωποι. Ο πύραυλος Α4 που αναπτύχθηκε το 1943 πέτυχε τετραπλή ταχύτητα του ήχου και το μεγαλύτερο μέχρι τότε βεληνεκές. Αυτός ο πύραυλος ονομάστηκε «όπλο ανταποδόσεως» (Vergeltungswaffe) με τον κωδικό V2. Το έτος 1944 βομβαρδίστηκαν με αυτό τον πύραυλο η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λονδίνο. Παράλληλα εργαζόταν το επιτελείο του Μπράουν στα μοντέλα Α9 και 10 για να πετύχουν στόχους στις ΗΠΑ.
Το 1945, με τη λήξη του β' παγκόσμιου πολέμου, παραλαμβάνουν οι Αμερικάνοι τον Μπράουν και 130 συνεργάτες του και τους μεταφέρουν στο Τέξας, όχι για να τους δικάσουν ως εγκληματίες πολέμου, αλλά για να τους εντάξουν στα πυραυλικά προγράμματα των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα λεηλάτησαν οι Αμερικάνοι τον εξοπλισμό στη βάση Πεενεμύντε και τον συναρμολόΓησαν σε αμερικάνικες βάσεις δοκιμών. Ο Μπράουν ορίστηκε έτσι υπεύθυνος για τα έργα κατασκευής πυραύλων (Saturn) και τεχνητών δορυφόρων (Explorer I), τοποθετήθηκε αργότερα σε διευθύνουσα θέση στη NASA και από το 1972 εργάστηκε στην ιδιωτική βιομηχανία.
Το 1937 γίνεται διευθυντής στο Πεενεμύντε με εντολή να αναπτύξει πυραύλους για πολεμικούς σκοπούς. Τα επόμενα χρόνια εργάζονταν σ' αυτή τη στρατιωτική βάση μέχρι και 20.000 άνθρωποι. Ο πύραυλος Α4 που αναπτύχθηκε το 1943 πέτυχε τετραπλή ταχύτητα του ήχου και το μεγαλύτερο μέχρι τότε βεληνεκές. Αυτός ο πύραυλος ονομάστηκε «όπλο ανταποδόσεως» (Vergeltungswaffe) με τον κωδικό V2. Το έτος 1944 βομβαρδίστηκαν με αυτό τον πύραυλο η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λονδίνο. Παράλληλα εργαζόταν το επιτελείο του Μπράουν στα μοντέλα Α9 και 10 για να πετύχουν στόχους στις ΗΠΑ.
Το 1945, με τη λήξη του β' παγκόσμιου πολέμου, παραλαμβάνουν οι Αμερικάνοι τον Μπράουν και 130 συνεργάτες του και τους μεταφέρουν στο Τέξας, όχι για να τους δικάσουν ως εγκληματίες πολέμου, αλλά για να τους εντάξουν στα πυραυλικά προγράμματα των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα λεηλάτησαν οι Αμερικάνοι τον εξοπλισμό στη βάση Πεενεμύντε και τον συναρμολόΓησαν σε αμερικάνικες βάσεις δοκιμών. Ο Μπράουν ορίστηκε έτσι υπεύθυνος για τα έργα κατασκευής πυραύλων (Saturn) και τεχνητών δορυφόρων (Explorer I), τοποθετήθηκε αργότερα σε διευθύνουσα θέση στη NASA και από το 1972 εργάστηκε στην ιδιωτική βιομηχανία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου