Παύλος Απόστολος (~0 - 62/67)

Παύλος Απόστολος (~0 - 62/67)

Παύλος είναι το χριστιανικό όνομα του Σαύλου, γιου εύπορης εβραϊκής οικογένειας από την Ταρσό (κατά τον ευαγγελιστή Λουκά) της Μικράς Ασίας, με ελληνική παιδεία και δικαιώματα Ρωμαίου πολίτη. Ο Ιερόνυμος αναφέρει ως τόπο γεννήσεως του Παύλου την 'Ανω Γαλιλαία, απ' όπου η οικογένειά του μετακόμισε στην Ταρσό. Εξάσκησε το επάγγελμα του σκηνοποιού ή ταπητουργού που είχε και ο πατέρας του και τον ακολούθησε επίσης στο αξίωμα του Φαρισαίου, ενός λαϊκού θεολόγου της εβραϊκής κοινόητας. Στη συνέχεια πήγε στην Ιερουσαλήμ για θεολογικές σπουδές. Μητρική γλώσσα του Παύλου ήταν τα ελληνικά, αν και φαίνεται να γνώριζε την εβραϊκή. Πάντως, οι αναφορές του στην Π.Δ. σχετίζονται με την ελληνική της μετάφραση. Στη Βίβλο αναφέρονται διάφορες πληροφορίες για την ένταξη του Σαύλου στις ομάδες δίωξης των πρώτων χριστιανών που θεωρείτο μία εβραϊκή αίρεση. Στη διάρκεια αυτών των ενεργειών του είχε ένα όραμα, μεταπήδησε στο Χριστιανισμό και πήρε το όνομα Παύλος. Στη συνέχεια αποσύρθηκε για κάποιο διάστημα στην έρημο της σημερινής Ιορδανίας και όταν επέστρεψε, διωκόμενος από τους νομάδες της περιοχής, άρχισε να περιοδεύει στη Μικρά Ασία και την Κύπρο και να διδάσκει. Περί το έτος 48 ξέσπασε κρίση μεταξύ των δύο παρατάξεων των πρωτοχριστιανών, για το περιεχόμενο και το στόχο της διδασκαλίας. Αφενός η πλευρά του Παύλου που ήθελε να διευρυνθεί ο κύκλος αποδεκτών του χριστιανικού μηνύματος, πέρα από τους Εβραίους, με καίρια επίπτωση να ποσλάβουν η διδασκαλία και οι τελετουργίες μια νέα μορφή, εμπλουτισμένη με στοιχεία από τις θρησκείες των λαών που θα ήταν αποδέκτες αυτής της διδασκαλίας. Αφετέρου, η πλευρά του Πέτρου υποστήριζε ότι η διδασκαλία δεν έπρεπε να ξεφύγει από την εβραϊκή αποστολή της, ακόμα και γεωγραφικά. Ο Παύλος φαίνεται να διέκοψε τις σχέσεις με τους υπολοίπους και περί το έτος 49 αρχίζει να διδάσκει αυτοδύναμα. Αυτή η διδασκαλία του Παύλου αξιοποιήθηκε αργότερα και εξελίχθηκε σε μια νέα θρησκεία, αν και ο ευαγγελικός Ιησούς πουθενά δεν αναφέρει τέτοια πρόθεση.

Ο Παύλος πραγματοποίησε επίσης περιοδείες στη Μ. Ασία, στη Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η σύντομη παραμονή και διδασκαλία του στην Αθήνα δεν έφερε προσηλυτιστικά αποτελέσματα! Στα έτη μεταξύ 50/51 και 52/53 βρίσκεται στην Κόρινθο, όπου πιθανόν εξασκεί το επάγγελμά του. Για τα γεγονότα σ' αυτές τις περιοδείες, για τη σύλληψη και μεταφορά του Παύλου στη Ρώμη κτλ. υπάρχουν πληροφορίες μόνο από την Καινή Διαθήκη. Για το θάνατό του υπάρχουν δύο εκδοχές, μία του έτους 62 από φυσικό θάνατο και μία του έτους 67 στα πλαίσια των διώξεων του Νέρωνα. Μετά τις αρχές του έτους 64 έγιναν στη Ρώμη διώξεις στωικών και πιθαγόρειων φιλοσόφων, καθώς και των οπαδών τους, επειδή αυτοί διατύπωναν αυστηρή κριτική για τους παραλλογισμούς του Νέρωνα. Εκτιμάται ότι οι μεταγενέστεροι ιστοριογράφοι αξιοποίησαν αυτές τις διώξεις για να εντάξουν σ' αυτές και το θάνατο του Παύλου. Μετά το θάνατό του περιέπεσε το όνομα του Παύλου σε λήθη και επανήλθε στο επίκεντρο τον 5ο αιώνα από τον Αυγουστίνο και το 16ο αιώνα από τον Λούθηρο. Στην Καινή Διαθήκη περιλαμβάνονται 13 επιστολές που αποδίδονται στον Παύλο, φαίνεται όμως ότι μόνο 7 από αυτές έχουν γραφτεί πραγματικά από τον ίδιο.