ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ...

Ένας υπουργός δήλωσε ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο προτού το ψηφίσει. Είναι αξιέπαινη δήλωση. Όχι γιατί δεν το διάβασε. Αλλά γιατί το λέει. Κατόπιν εορτής, αλλά το λέει. Στάση απείρως προτιμότερη από τη στάση όσων έπεσαν να τον φάνε. Γιατί και με αυτούς το ίδιο συμβαίνει. Κανείς- πλην του οικονομικού επιτελείου- δεν διάβασε το Μνημόνιο προτού το ψηφίσει. Για πολλούς λόγους. Ο ένας, ότι κανείς δεν το είχε στη διάθεσή του εγκαίρως!
Άλλωστε, κανένα αρμόδιο κυβερνητικό όργανο δεν έλαβε απόφαση για προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ. Επικυρώθηκε αφού είχε συμβεί. Σε μια τέτοια επιλογή- η οποία ακύρωνε και την ιδεολογική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ- το Υπουργικό Συμβούλιο, αρμόδιο συνταγματικό όργανο, δεν είχε απολύτως καμία ουσιώδη συμβολή. Ποιος, πότε και με ποια κριτήρια αποφάσισε να αρχίσει τις συζητήσεις με τον Στρος- Καν; Ποιος έφερε στην Ελλάδα κλιμάκια του ΔΝΤ πολύ πριν από το Μνημόνιο;
Μέχρι τότε ήταν κάτι αδιανόητο. Στις αρχές Δεκεμβρίου 2009 τα μέλη του ΠΣ του ΠΑΣΟΚ απόρησαν όταν ο Γ. Παπανδρέου άρχισε να τους εκθειάζει το έργο του Ντομινίκ! Ο Χρ. Παπουτσής έμεινε άναυδος σε μια σύσκεψη τον Νοέμβριο του 2009 όταν είπε «αποκλείεται η προσφυγή στο ΔΝΤ» και ο Πρωθυπουργός τον διέκοψε: «Δεν αποκλείεται».
Το Μνημόνιο είχε συνταχθεί όταν κλήθηκαν οι υπουργοί σε «άτυπη συνεδρίαση» για ενημέρωση. Διατυπώθηκαν απλώς απόψεις – χωρίς πρακτικά – και πάντως το θέμα είχε κλείσει. Δεν είχαν συμμετοχή στην επεξεργασία του κειμένου. Ακολούθησε επίσημη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία έπρεπε να γίνει κεκλεισμένων των θυρών, με πρακτικά και ψηφοφορία. Εκεί υποδείχθηκε στους υπουργούς να μη μιλήσουν για... να μην υπάρξουν διαρροές. Ενέκριναν στα τυφλά. Λίγο αργότερα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ- συν κάτι ψιλά- έκαναν νόμο κείμενο τα οποία... δεν είχαν κατατεθεί στη Βουλή και δεν τα γνώριζαν. Στη συνέχεια ψήφισαν τροπολογία ώστε οι επικαιροποιήσεις του Μνημονίου- να μην περνούν καν από τη βουλή. Όλοι φέρουν ευθύνη. Αλλά να μη λένε κάποιοι ότι ήξεραν τι ψήφιζαν. Αυτό θα ήταν χειρότερο. Τουλάχιστον ο Χρυσοχοΐδης δεν κρύβεται. Παρότι, όπως έλεγε ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σο: «Είναι επικίνδυνο να είσαι ειλικρινής».
Αναδημοσίευση του άρθρου του Γιώργου Λιακόπουλου από «ΤΑ ΝΕΑ»