Giovanni Pierluigi da Palestrina (~1525 - 1594)

Giovanni Pierluigi da Palestrina (~1525 - 1594)
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Παλεστρίνα κοντά στη Ρώμη, από την οποία πήρε και το πρσωνύμιότ του. Συμμετείχε στην παιδική χορωδία και έγινε οργανίστας στη γενέτειρά του μεταξύ 1544 και 1551. Από τότε διευθυντής ορχήστρας στη Ρώμη με ανάθεση από τον πάπα Ιούλιο τον Γ', από το 1555 ψάλτης στηο παπικό παρεκκλήσι. Το 554 δημοσίευσε το Παλεστρίνα το πρώτο βιβλίο λειτουργίας με έργα του. Το 1555 απελύθη όμως επειδή ο πάπας δεν ήθελε παντρεμένους στην υπηρεσία του και τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τετράφωνα μαδριγάλια  Μέχρι το 1560 έγινε διάδοχος του Orlando di Lasso στην εκκλησία του Λατερανού. Το 1567 προσεκλήθη στη Βιένη ως μόνιμος ψάλτης, αλλά δεν συμφώνησε με την αμοιβή. Στη συνέχεια υπηρέτησε σε διάφορες εκκλησίες, μέχρι που έγινε ψάλτης στον 'Αγιο Πέτρο.
Ο Παλεστρίνα διαμόρφωσε το μουσικό γούστο στην ιταλική εκκλησιαστική μουσική (, ), η οποία επηρέαζε και την κοσμική. Θεωρείται από τους σημαντικότερους εκκλησιαστικούς συνθέτες πολυφωνικών έργων, στα οποία πετύχαινε να γίνεται αντιληπτή κάθε συλλαβή του κειμένου. Λέγεται ότι στη σύνοδο του Τρέντο (1545-1563) την εποχή της αντιμεταρρύθμισης εισηγήθηκε ο πάπας για άλλη μια φορά τον αναθεματισμό της πολυφωνικής μουσικής γενικότερα και της εκκλησιαστικής πολυφωνικής μουσικής ειδικότερα. Τότε παρουσίασε και εκτέλεσε ο Παλεστρίνα μία λειτουργία εξαφωνική, η οποία είχε τέτοια επιτυχία, ώστε οι καρδινάλιοι που συμμετείχαν στη σύνοδο να διαφωνήσουν με τον αναθεματισμό.