Ιβάν Πέτροβιτς Παύλωφ (1849 - 1936)

Ιβάν Πέτροβιτς Παύλωφ (1849  -  1936)

Γεννήθηκε στο Ργιασάν και πέθανε στο Λένινγκραντ (Πετρούπολη). Ο πατέρας του ήταν ορθόδοξος ιερωμένος και είχε 10 παιδιά. Μετά από παρακολούθηση εκκλησιαστικών μαθημάτων πήγε ο Παύλωφ το 1870 στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης, όπου σπούδασε αρχικά νομικά και μετά θετικές επιστήμες, κυρίως Φυσιολογία των ζώων και Χημεία. Από το 1875 εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Στρατιωτικής Ιατρικής ως στρατιωτικός γιατρός. Ολοκλήρωσε τις σπουδές με διδακτορική διατριβή. Μετά από διετή παραμονή στη Γερμανία, όπου εμβάθυνε τις γνώσεις του στη Φυσιολογία, έγινε υφηΓητής της Φυσιολογίας και το 1890 έγινε καθηγητής Φρμακολογίας, αργότερα και Φυσιολογίας στην Πετρούπολη. Ο Παύλωφ έγινε διάσημος για τις μελέτες του για τη διατροφική συμπεριφορά των σκύλων. Παρατήρησε, συγκεκριμένα, ότι μετά από επαναλαμβανόμενη προσφορά φαγητού, της οποίας προηγούνταν συγκεκριμένα ακουστικά σήματα, αρκούσε η εκδήλωση των ακουστικών σημάτων για να προκαλέσει δημιουργία σιέλων στους σκύλους. Πρόκειται για μια επίκτητη και όχι κληρονομημένη ικανότητα. Ο Παύλωφ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ανάλογες διαδικασίες ήταν δυνατόν να εφαρμοστούν και στον άνθρωπο στα πλαίσια της εκπαιδευτικής ψυχολογίας. ΕξήΓησε επίσης ότι οι ψυχώσεις πρέπει να αποτελούν αντίδραση σε καταιγισμό διεγερτικών σημάτων.
Το 1904 τιμήθηκε ο Παύλωφ με το βραβείο Νόμπελ της Ιατρικής. Επίσης τιμήθηκε με πολλά βραβεία της χώρας του και του υπόλοιπου κόσμου. Εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο μέχρι που πέθανε στο 86ο έτος της ηλικίας, παρά τη σφοδρή αντίθεσή του με το σοβιετικό καθεστώς της Ρωσίας.