Σλοβενία
Η Σλοβενία, επίσημα Σλοβενική Δημοκρατία (Σλοβενικά: Republika Slovenija), είναι χώρα στην Κεντρική Ευρώπη σε σταυροδρόμι βασικών Ευρωπαικών πολιτιστικών και εμπορικών δρόμων. Συνορεύει με την Αυστρία στα βόρεια, την Ιταλία στα δυτικά, την Ουγγαρία στα βορειοανατολικά, και την Κροατία στα νότιακαι τα νοτιοανατολικά. Στα δυτικά έχει μια μικρού μήκους ακτογραμμή στην Αδριατική θάλασσα. Έχει συνολική έκταση 20.273 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 2.058.027 κατοίκους.[1]. Είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία και μέλος της Ευρωπαικής Ενωσης και του ΝΑΤΟ. Ως προς τη γεωγραφια, την ιστορία, την οικονομία, τον πολιτισμό και τη γλώσσα της είναι χώρα με μεγάλη ποικιλία, διακρινόμενη από ένα μεταβατικό χαρακτήρα. Χαρακτηρίζεται από υψηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι η Λιουμπλιάνα.
Στο έδαφος της Σλοβενίας συναντιώνται τέσσερις μεγάλες Ευρωπαικές γεωγραφικές ενότητες : οι Άλπεις, οι Δειναρικές Αλπεις, η Πεδιάδα της Παννονίας και η Μεσόγειος Θάλασσα, με ένα μικρό τμήμα ακτογραμμής κατά μήκος της Αδριατικής Θάλασσας. To έδαφος έχει μια διάρθρωση ψηφιδωτού με μεγάλη ποικιλία τοπίου και βιοποικιλότητα, αποτέλεσμα των φυσικών χαρακτηριστικών και της μακροχρόνιας παρουσίας των ανθρώπων. Αν και οι καιρικές συνθήκες στο κυρίως λοφώδες έδαφος επηρεάζονται από το ηπειρωτικό κλίμα, τα Σλοβενικά Παράλια ευνοούνται από ένα κλίμα υπομεσογειακό, ενώ το Αλπικό κλίμα συναντάται στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας. Η χώρα είναι μία από τις πλουσιότερες σε νερό της Ευρώπης, με πυκνό δίκτυο ποταμών, πλούσιο υδροφορέα και σημαντικά καρστικά υπόγεια υδατορρεύματα. Πάνω από το μισό του εδάφους καλύπτεται από δάση. H κατοίκηση της Κροατίας είναι διεσπαρμένη και άνιση.
Εδώ συναντιώνται οι Σλαβικές, Γερμανικές, Ρομανικές και Φινοουγγρικές γλωσσικές και πολιτιστικές ομάδες. Αν και η περιοχή δεν είναι ομοιογενής, επικρατών πληθυσμός είναι ο Σλοβενικός. Η Σλοβενική γλώσσα είναι η μοναδική επίσημη σε όλη τη χώρα, ενώ η Ιταλική και η Ουγγρική είναι τοπικές μειονοτικές γλώσσες. H Σλοβενία είναι σε μεγάλο βαθμό εκκοσμικευμένη χώρα, αλλά ο πολιτισμός και η ταυτότητά της έχουν επηρεασθεί σημαντικά από τη Ρωμαική Καθολική Εκκλησία, καθώς επίσης και από το Λουθηρανισμό. Η οικονομία της Σλοβενίας είναι μικρή, ανοιχτή, προσανατολισμένη στις εξαγωγές και κατά συνέπεια επηρεάζεται από τις διεθνείς συνθήκες. Εχει πληγεί σοβαρά από την Ευρωπαική οικονομική κρίση, που άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 2000. O κύριος οικονομικός τομέας είναι οι υπηρεσίες, ακολουθούμενος από τη βιομηχανία και τις κατασκευές. Πολλοί Σλοβένοι πετυχαίνουν κορυφαίες αθλητικές επιδόσεις, ιδιάιτερα στα χειμερινά αθλήματα, στον υγρό στίβο, στον αλπινισμό και σε αθλήματα αντοχής.
Ιστορικά το σημερινό έδαφος της Σλοβενίας αποτέλεσε τμήμα πολλών διαφορετικών κρατικών σχηματισμών, όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Το 1918 οι Σλοβένοι άσκησαν για πρώτη φορά αυτοδιάθεση, συνιδρύοντας το μη αναγνωρισθέν διεθνώς Κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων, που συγχωνεύθηκε στη Γιουγκοσλαβία. Στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο η Σλοβενία καταλήφθηκε και προσαρτήθηκε στη Γερμανία, την Ιταλία, την Κροατία και την Ουγγαρία. Στη συνέχεια ήταν ιδρυτικό μέλος της Σ.Ο.Δ. της Γιουγκοσλαβίας. Τον Ιούνιο του 1991, μετά την εισαγωγή της πολυκομματικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η Σλοβενία αποσχίσθηκε από τη Γιουγκοσλαβία και έγινε ανεξάρτητο κράτος. Έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ το 2004 και από το 2007 είναι μέλος και της Ευρωζώνης.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία
Aπό την προιστορία μέχρι τη Σλαβική αποίκηση
Η σημερινή Σλοβενία έχει επί μακρόν κατοικηθεί την προιστορική εποχή και υπάρχει μαρτυρία ανθρώπινης κατοίκησης πριν από περίπου 250.000 χρόνια. Ενα διάτρητο οστό αρκούδας, χρονολογούμενο από το 43800 - 42400 π.Χ., που βρέθηκε το 1995 στο Σπήλαιο Ντίβγιε Μπάμπε κοντά στο Τσέρκνο, είναι πιθανότατα το παλαιότερο μουσικό όργανο, που έχει ανακαλυφθεί στον κόσμο. Τις δεκαετίες του 1920 και 1930 , αντικείμενα που ανήκαν στους Κρο-Μανιόν, όπως διάτρητα οστά, οστέϊνες καρφίτσες και βελόνες έχουν βρεθεί από τον αρχαιολόγο Σρέτσκο Μπρόνταρ στο Σπήλαιο Πότοκ. Το 2002 στα Ελη της Λιουμπλιάνας βρέθηκαν απομεινάρια πασσαλόπηκτων σπιτιών, ηλικίας άνω των 4.500 ετών, που σήμερα προστατεύονται ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UΝΕSCΟ, μαζί με τον Ξύλινο Τροχό των Ελών της Λουμπλιάνας, τον αρχαιότερο ξύλινο τροχό του κόσμου. Φαίνεται ότι οι ξύλινοι τροχοί εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στη Μεσοποταμία και στην Ευρώπη. Στη μεταβατική περίοδο από την Εποχή του ορείχαλκου στην Εποχή του σιδήρου άνθησε ο πολιτισμός του Ούρνφιλντ. Eχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούμενα από την περίοδο Χάλστατ, ιδίως στη νοτιοανατολική Σλοβενία, μεταξύ αυτών πολλοί κάδοι στο Νόβo Μέστο, την ΄΄Πόλη των Κάδων΄΄. Την Εποχή του σιδήρου η σημερινή Σλοβενία κατοικείτο από Ιλλυρικές και Κελτικές φυλές μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ.Οταν οι Αρχαίοι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή, ίδρυσαν τις επαρχίες της Παννονίας και του Νόρικουμ και η σημερινή δυτική Σλοβενία υπήχθη άμεσα υπό τη Ρωμαϊκή Ιταλία, ως τμήμα της Χ περιοχής ΄΄Βενετία και Ιστρια΄΄. Οι Ρωμαίοι εγκατέστησαν σταθμούς στην Εμονα (Λουμπλιάνα), Παιτόβιο (Πτούι) και Σελέια (Τσέλιε) και κατασκεύασαν εμπορικούς και στρατιωτικούς δρόμους, που διέτρεχαν το έδαφος της Σλοβενίας από την Ιταλία ως την Παννονία. Τον 5ο και 6ο αιώνα η περιοχή υπέστη επιδρομές Ούννων και Γερμανικών φυλών, κατά τις εισβολές τους στην Ιταλία.
Οι πρόγονοι των σημερινών Σλάβων εγκαταστάθηκαν ανατολικά των Άλπεων στα τέλη του 6ου με αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. Αρχικά υποταγμένοι και ακόλουθοι των Άβαρων θα εγκατασταθούν σε μια περιοχή έκτασης 70.000 τ.χλμ. Ήταν η πρώην ρωμαϊκή επαρχία Noricum η περιοχή όπου εγκαταστάθηκαν, όχι έρημη από πληθυσμούς, όπως οι Λομβαρδοί, οι Γέπιδες. Η Αβαρική επικυριαρχία υπήρξε χαλαρή επειδή η γεωμορφολογία και η γεωγραφική διαμόρφωση της περιοχής, η οποία αποτελείτο από ορεινά τμήματα των ανατολικών Άλπεων, τις κοιλάδες των ποταμών Σάβου, Δράβου και Μούρα, δημιουργούσε απομονωμένες νησίδες. Στις λατινικές πηγές των 8ου και 9ου αιώνων η περιοχή μνημονεύεται ως Καραντανία. Όταν το Αβαρικό κράτος διασπάστηκε, η Καραντανία ενσωματώθηκε γύρω στα 632 σε μια ένωση Σλαβικών φυλών της Τσεχίας και της Μοραβίας και συνιστά το κράτος του Σάμο.[3]. Μετά τη διάλυσή του το 658 οι πρόγονοι των Σλοβένων που βρίσκονταν στη σημερινή Καρινθία σχημάτισαν το ανεξάρτητο δουκάτο της Καραντανίας. Αλλα τμήματα της σημερινής Σλοβενίας κυβερνήθηκαν πάλι από τους Αβάρους μέχρι που τους νίκησε ο Καρλομάγνος το 803.
ο Μεσαίωνας ως την Αρχή των Νεότερων Χρόνων
Στα μέσα του 8ου αιώνα η Καραντανία έγινε δουκάτο υποτελές στην εξουσία των Βαυαρών, που άρχισαν να διαδίδουν το Χριστιανισμό. Τρεις δεκαετίες αργότερα οι Καραντανιανοί ενσωματώθηκαν, μαζί με τους Βαυαρούς, στην Καρολιγγιανή αυτοκρατορία. Την ίδια περίοδο η Καρνιόλη πέρασε επίσης στον έλεγχο των Φράγκων και εκχριστιανίσθηκε από την Ακουιλέια. Μετά την αντιφραγκική εξέγερση του Λιούντεβιτ Ποσάφσκι στις αρχές του 9ου αιώνα οι Φράγκοι απομάκρυναν τους Καραντανιανούς πρίγκιπες, αντικαθιστώντας τους με τους δικούς τους δούκες των συνόρων. Eτσι το Φραγκικό φεουδαλικό σύστημα έφτασε στο έδαφος της Σλοβενίας.Οι Σλοβένοι στο γιουγκοσλαβικό κράτος: 1918-1991
Τα εδάφη της Σλοβενίας αποτελούσαν κομμάτι της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας έως το 1918 όταν οι Σλοβένοι ενώθηκαν με τους Σέρβους και τους Κροάτες στη διαμόρφωση ενός νέου πολυεθνικού κράτους, το οποίο το 1929 μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβία. Με το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η Σλοβενία έγινε μία από τις Δημοκρατίες της ανανεωμένης Γιουγκοσλαβίας, η οποία υπό την αιγίδα των Κομμουνιστών διαχώρισε τη θέση της από τη Μόσχα.Η Σλοβενία ως ανεξάρτητο κράτος
Απογοητευμένοι από την άσκηση της εξουσίας και τη λήψη των αποφάσεων από την πλειοψηφία, την οποία αποτελούσαν οι Σέρβοι, οι Σλοβένοι διεκδίκησαν και επέτυχαν την ανεξαρτησία τους το 1991 μετά από ένα σύντομο πόλεμο δέκα ημερών. Την απόσχιση από τη Γιουγκοσλαβία κατέστησε ευκολότερη το γεγονός ότι αντίθετα με την Κροατία και τη Βοσνία, η Σλοβενία δεν είχε σερβική μειονότητα[4]. Οι ιστορικοί δεσμοί με τη Δυτική Ευρώπη, η ισχυρή οικονομία και το σταθερό δημοκρατικό πολίτευμα ήταν τα στοιχεία που οδήγησαν στην μετατροπή της Σλοβενίας σε ένα σύγχρονο και ανεξάρτητο κράτος. Η Σλοβενία έγινε από κοινού δεκτή στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ την άνοιξη του 2004. Στο πρώτο εξάμηνο του 2008 η Σλοβενία είχε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2009 η χώρα συμφώνησε με την Κροατία να αρθούν τα εμπόδια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις του Ζάγκρεμπ και οι δύο χώρες θα συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις για την επίλυση των συνοριακών διαφορών με βάση πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[5] Η συμφωνία επιτεύχθηκε σε συνάντηση των πρωθυπουργών των δύο κρατών, στη Λιουμπλιάνα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Σλοβενίας το 2009 ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια (2.058.027 με βάση εκτιμήσεις για την 1η Ιανουαρίου του 2012) κατοίκους[6]. Η μεγαλύτερη πόλη της είναι η Λιουμπλιάνα με 352.070 κατοίκους. Ακολουθούν το Μαριμπόρ (Maribor) με 158.948, το Τσέλιε (Celje) με 71.144, το Κράνι (Kranj) με 54.500, η Νόβα Γκόριτσα (Nova Gorica) με 34.000, το Βελένιε (Velenje) με 33.800, το Κόπερ (Koper, ελλ. Καποδίστριας, ιταλ. Capodistria) με 29.000, το Νόβο Μέστο (Novo Mesto) με 28.000 καί το Πτούι (Ptuj) με 26.000.Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού είναι σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2011 τα 78,85 χρόνια (75,4 χρόνια οι άνδρες και 82,3 οι γυναίκες).[1]
Οικονομία
Η Σλοβενία είναι το πλουσιότερο κράτος της πρώην ανατολικής Ευρώπης, με 84% του μέσου ΑΕΠ κ.κ. της ΕΕ των 25. Λόγω της γεωγραφικής και πολιτισμικής εγγύτητας με την Δυτική Ευρώπη και ειδικά την Αυστρία, η σύντομη σύγκλιση της Σλοβενίας με την ανεπτυγμένη Δύση θεωρείται βέβαιη. Από την 1 Ιανουαρίου 2007 η Σλοβενία είναι μέλος της Ευρωζώνης.Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα του κράτους είναι Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Κατ' εξαίρεση μπορούν να ψηφίσουν και τα άτομα ηλικίας 16 και 17 ετών, αν εργάζονται.[1].Εκλογές
Προεδρικές εκλογές 2012
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν σε 2 γύρους στις 11 Νοεμβρίου και 2 Δεκεμβρίου 2012, κέρδισε ο υποστηριζόμενος από τους Σοσιαλδημοκράτες Μπόρουτ Πάχορ επικρατώντας του Ντανίλο Τιρκ στο δεύτερο γύρο.[7]| Υποψήφιος | 1ος γύρος | 2ος γύρος | ||
|---|---|---|---|---|
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % | |
| Μπόρουτ Πάχορ | 326.006 | 39,87 | 478.859 | 67,37 |
| Ντανίλο Τιρκ | 293.429 | 35,88 | 231.971 | 32,63 |
| Μίλαν Ζβερ | 198.337 | 24,25 | ||
| Σύνολο έγκυρα | 817.772 | 98,69 | 710.830 | 97,95 |
| Άκυρα/λευκά | 10.852 | 1,31 | 14.870 | 3,05 |
| Σύνολο | 828.624 | 100 | 725.700 | 100 |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 1.711.779 | 48,41 | 1.711.097 | 42,41 |
| Πηγή: Κυβέρνηση της Σλοβενίας | ||||
Βουλευτικές εκλογές 2008
Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές, για την εκλογή 90 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων.[8] Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 17 κόμματα.[9] Οι Σοσιαλδημοκράτες της Αντιπολίτευσης (SD) του Μπορούτ Πάχορ κέρδισαν τις εκλογές και σχημάτισαν κυβέρνηση με τα κόμματα Zares, Φιλελεύθερη Δημοκρατία της Σλοβενίας (LDS) και με το Δημοκρατικό Κόμμα των Συνταξιούχων της Σλοβενίας(DeSUS). Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Μπόρουτ Πάχορ, στις 7 Νοεμβρίου του 2008, μετά την επικύρωση του διορισμού του (από το Κοινοβούλιο).Αποτελέσματα
| Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες |
|---|---|---|---|
| Σοσιαλδημοκράτες (Socialni demokrati, SD) | 320.248 | 30,45 | 29 |
| Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (Slovenska demokratska stranka, SDS) | 307.735 | 29,26 | 28 |
| Zares – νέα πολιτική (Zares – nova politika) | 98.526 | 9.37 | 9 |
| Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων της Σλοβενίας (Demokraticna stranka upokojencev Slovenije, DeSUS) | 78.353 | 7,45 | 7 |
| Σλοβενικό Εθνικό Κόμμα (Slovenska nacionalna stranka, SNS) | 56.832 | 5,40 | 5 |
| Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα και Κόμμα Νεολαίας της Σλοβενίας (Slovenska ljudska stranka in Stranka mladih Slovenije, SLS+SMS) | 54.809 | 5,21 | 5 |
| Φιλελεύθερη Δημοκρατία της Σλοβενίας (Liberalna demokracija Slovenije, LDS) | 54.771 | 5,21 | 5 |
| Νέα Σλοβενία – Χριστιανικό Λαϊκό Κόμμα (Nova Slovenija – Kršcanska ljudska stranka,
NSi) |
35.774 | 3,40 | — |
| Lipa | 19.068 | 1,81 | — |
| Λίστα για τη Δικαιοσύνη και την Ανάπτυξη (Lista za pravičnost in razvoj, LPR) | 5.897 | 0,56 | — |
| Πράσινοι της Σλοβενίας (Zeleni Slovenije) | 5.366 | 0,51 | — |
| Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (Krščanska demokratska stranka, KDS) | 4.724 | 0,45 | — |
| Λίστα για Καθαρό Πόσιμο Νερό (Lista za čisto pitno vodo, LZČPV) | 4.140 | 0,39 | — |
| Κόμμα του Λαού της Σλοβενίας (Stranka slovenskega naroda, SSN) | 2.629 | 0,25 | — |
| Πράσινος Συνασπισμός: Κόμμα Οικολόγων και Πράσινη Πρόοδος (Zelena koalicija: Zelena stranke in zeleni progres, ZP) | 2.230 | 0,21 | — |
| Σλοβενία Μπροστά (Naprej Slovenija, NPR) | 475 | 0,05 | — |
| Ακακίες (Akacije) | 249 | 0,02 | — |
| Ουγγρικές και ιταλικές εθνικές κοινότητες | — | — | 2 |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 1.051.827 | 100,00 | 90 |
| Σύνολο ψηφοδελτίων (συμμετοχή 63,10%) | 1.056.593 | ||
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι | |||
| Πηγή: volitve.gov.si | |||
Δημοψήφισμα 2008
Στις 22 Ιουνίου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για τη σύσταση 13 επαρχιών στη χώρα. Μόνο το 10,9% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έλαβε μέρος, ωστόσο στις 12 από τις συνολικά 13 προτεινόμενες επαρχίες το εκλογικό σώμα τάχθηκε υπέρ της σύστασης, με εξαίρεση την κεντρική Σλοβενία. Η Αντιπολίτευση επέκρινε την κυβέρνηση που προώθησε το δημοψήφισμα καλώντας σε αποχή και στηλίτευσε το μεγάλο αριθμό των επαρχιών.[10]Δημοψηφίσματα 2010-11
Σε δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010 υπερψηφίστηκε με 51,5% η συμφωνία με την Κροατία, για τη διευθέτηση με διεθνή διαιτησία των συνοριακών διαφορών τους που χρονολογούνται από το 1991[11]. Η σχετική συμφωνία είχε εγκριθεί από το κοινοβούλιο στις 19 Απριλίου 2010. Η συμφωνία καταψηφίστηκε στο δημοψήφισμα από το 48,52% των ψηφοφόρων.[12]Ένα ακόμα δημοψήφισμα [13][14] για την αλλαγή του νόμου που διέπει τα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα διεξήχθη χωρίς επιτυχία στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Η προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή.[15][16] Η πρόταση για νέα νομοθεσία που αφορά τα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα απορρίφθηκε με 72,6% έναντι 27,3% που το ενέκριναν. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 14,65%.[17]
Στις 5 Ιουνίου 2011 διεξήχθησαν 3 δημοψηφίσματα, που αφορούσαν:
- τις μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα με την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 65 έτη (καταψηφίστηκε με 72% κατά έναντι 27,9% υπέρ[18]),
- το άνοιγμα των αρχείων των μυστικών υπηρεσιών (καταψηφίστηκε με 70,8% έναντι 29,1% υπέρ[19]) και
- την λήψη πιο δραστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της παράνομης εργασίας (καταψηφίστηκε με 75,4% έναντι 24,5% που το υπερψήφισαν)[20].
Βουλευτικές εκλογές 2011
Το νεοσύστατο κόμμα Θετική Σλοβενία του δημάρχου της Λιουμπλιάνα Ζόραν Γιάνκοβιτς κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Δεκεμβρίου 2011[21]. Ήταν οι πρώτες πρόωρες εκλογές στην ιστορία της χώρας. Δεύτερο ήρθε το κόμμα του Γιάνεζ Γιάνσα, ο οποίος επανήλθε στην πρωθυπουργία και ανέλαβε (Φεβρουάριος 2012) επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού, απαρτιζόμενου από 5 κόμματα.| Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες |
|---|---|---|---|
| Θετική Σλοβενία (Lista Zorana Jankovića – Pozitivna Slovenija, LZJ-PS) | 314.273 | 28,51 | 28 |
| Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (Slovenska demokratska stranka, SDS) | 288.719 | 26,19 | 26 |
| Σοσιαλδημοκράτες (Socialni demokrati, SD) | 115.952 | 10,52 | 10 |
| Λίστα Πολιτών του Γκρεγκόρ Βιράντ (Državljanska lista Gregorja Viranta, LGV) | 92.282 | 8,37 | 8 |
| Δημοκρατικό Κόμμα των Συνταξιούχων της Σλοβενίας (Demokraticna stranka upokojencev Slovenije, DeSUS) | 76.853 | 6,97 | 6 |
| Σλοβενικό Κόμμα του Λαού (Slovenska ljudska stranka, SLS) | 75.311 | 6,83 | 6 |
| Νέα Σλοβενία – Χριστιανικό Κόμμα του Λαού (Nova Slovenija – Kršcanska ljudska stranka, NSi) | 53.758 | 4,88 | 4 |
| Ουγγρικές και ιταλικές εθνικές κοινότητες | 4.534 | — | 2 |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 1.102.256 | 100,00 | 90 |
| Σύνολο ψήφων (συμμετοχή 65,60%) | 1.121.573 | ||
| Εγγεγραμμένοι | 1.709.692 | ||
| Πηγή: volitve.gov.si | |||
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου