ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1984

Σήμερα είναι η προτελευταία μέρα του 1984. Για μας το 1984 ήταν το έτος του ένδοξου ιωβηλαίου, των 40χρονων της Απελευθέρωσης της Πατρίδας και του θριάμβου της λαϊκής επανάστασης, ένα έτος καινούργιων νικών στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού, στην άνοδο της ευημερίας του λαού, στην ενίσχυση της άμυνας και στο ανέβασμα του κύρους της χώρας μας στη διεθνή σκηνή. Και κατά το έτος αυτό χρειάστηκε βέβαια να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε και δυσκολίες και εμπόδια αντικειμενικού χαρακτήρα, όπως η μεγάλη ξηρασία που κράτησε πιο πολύ από κάθε άλλη χρονιά, υπήρξαν δε και δυσκολίες και ελλείψεις υποκειμενικού χαρακτήρα, που σχετίζονται με ζητήματα οργάνωσης, πειθαρχίας κλπ. Αυτό που θέλω να θίξω σε τούτο το συνοπτικό πανόραμα του 1984, είναι η γενική κατάσταση και οι διάφορες εξελίξεις στη διεθνή πολιτική κατάσταση, που ασκούν την επίδραση τους και στη χώρα μας.

Στην εξωτερική πολιτική η χώρα μας συνέχισε την καθορισμένη από το 8ο Συνέδριο του Κόμματος γραμμή: Αγώνα αδιάκοπο και συνεχή ενάντια στον ιμπεριαλισμό και, κατά πρώτο λόγο, ενάντια στις δύο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις, τις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τη Σοβιετική Ένωση, ενάντια στην κακοποιό πολιτική τους σε βάρος των άλλων λαών συμπαράσταση στις μαρξιστικές - λενινιστικές δυνάμεις, στα προοδευτικά κινήματα, στους αγώνες για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση των διαφόρων λαών. Μ' ένα λόγο, υποστήριξη των ταξικών αγώνων που διεξάγουν το διεθνές προλεταριάτο και οι καταπιεζόμενοι λαοί για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, συνεργασία με τις γειτονικές χώρες με βάση το αμοιβαίο όφελος, τη μη επέμβαση του ενός στις εσωτερικές υποθέσεις του άλλου και το σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας. Το ίδιο και με τις άλλες χώρες που επιθυμούν να έχουν καλές σχέσεις με τη χώρα μας. Με τις ρεβιζιονιστικές χώρες - συνεργασία στο πεδίο των εμπορικών ανταλλαγών χωρίς καμιά ιδεολογική και πολιτική υποχώρηση ή συμβιβασμό.

Χάρη σ' αυτή την ορθή πολιτική της χώρας μας καθώς και στην καλή επιθυμία και της Ελληνικής Κυβέρνησης σημειώθηκαν βελτιώσεις στις

σχέσεις μας με τη γειτονική Ελλάδα, συνάφθηκαν μερικές συμφωνίες αμοιβαίου συμφέροντος, οι οποίες, όπως εγώ νομίζω, θα ανοίξουν το δρόμο στο δυνάμωμα των δεσμών και της παλιάς φιλίας μεταξύ των δύο λαών μας. Οι σχέσεις μας με την Ιταλία βαίνουν κάπως καλύτερα, αν και υπάρχουν δυνατότητες να γίνουν περισσότερα. Με την Τουρκία έχουμε καλές σχέσεις, το ίδιο και με μερικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης και με διάφορες αραβικές και αφρικανικές χώρες κλπ.

Κατά το έτος 1984, εκτός από τις συνηθισμένες συνωμοσίες και υπονομευτικές ενέργειες των ιμπεριαλιστικών υπερδυνάμεων χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο τις αντιαλβανικές επιθέσεις και ενέργειες των μεγα-λοσέρβων σωβινιστών, αλλά κι αυτές της ελληνικής αντίδρασης και κυρίως των δεσποτάδων και των βορειοηπειρωτικών σοβινιστικών κύκλων, που κίνησαν πάντα λίθον για να δηλητηριάσουν και να παρεμποδίσουν την προσέγγιση της Ελλάδας με τη χώρα μας. Στην εκστρατεία των συκοφαντιών και επιθέσεων ενάντια στη χώρα μας και το λαό μας, ενάντια στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Αλβανία συμμετείχε και ο πάπας του Βατικανού, ο Πολωνός Βοϊτίβα. Δεν είναι δύσκολο να διακρίνεις εδώ μια μυστική και κακοποιό συνεργασία μεταξύ των μεγαλοσέρβικων, ελληνο - φασιστικών σοβινιστικών και αντιδραστικών δυνάμεων και του κέντρου του διεθνούς σκοταδισμού, του Βατικανού. Είμαστε ωστόσο μαθημένοι μ' αυτές τις διαβολές, τις επιθέσεις και τις συνωμοσίες. Τις γνωρίζουμε, τις έχουμε αντιμετωπίσει και κατασυντρίψει αμείλιχτα. Έτσι θα συμβαίνει και στο μέλλον.

Ο παγκόσμιος καπιταλισμός θεωρεί την Αλβανία χώρα «αναχρονική», επειδή στέκει αντιμέτωπη στον ιμπεριαλισμό, το ρεβιζιονισμό, στις σκευωρίες τους, στον αντιπερισπασμό και τις δολιότητες. Δεν θέλουμε να ξέρουμε ούτε για το οικονομικό και στρατιωτικό δυναμικό τους.

Εμείς είμαστε αισιόδοξοι, διότι είμαστε μαρξιστές - λενινιστές επαναστάτες.

Η εξωτερική μας πολιτική, οι θέσεις, οι αναλύσεις και τα συμπεράσματα μας για τα διάφορα διεθνή γεγονότα επιβεβαιώθηκαν απόλυτα. Η ζωή, η εξέλιξη των γεγονότων τριγύρω μας και σ' όλο τον κόσμο δικαίωσαν εμάς και όχι τους αντιπάλους και τους εχθρούς μας.

Επανέρχομαι στις θετικές εξελίξεις που σημειώθηκαν στις σχέσεις μας με την Ελλάδα, για τις οποίες υπήρξε μεγάλη η απήχηση και στη διεθνή κοινή γνώμη.

Θέλω να τονίσω εξ αρχής ότι αυτό που επιτεύχθηκε και που, ασφαλώς, με καλή θέληση, πρέπει να προωθηθεί με την από μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης άρση του παράλογου νόμου εμπόλεμης κατάστασης με τή χώρα μας, είναι αποτέλεσμα της συνεπούς στάσης της χώρας μας.; στις αρχές της εξωτερικής πολιτικής μας για μια καλή γειτονία με ολες τις χώρες γύρω μας, με βάση το αμοιβαίο όφελος, την μη επέμβαση του ενός στις εσωτερικές υποθέσεις του άλλου και μην κάνοντας ιδεολογικές-και πολιτικές υποχωρήσεις. Όπως συνήθως, η αστίϊκορκβιζΐκνισίΕΐκη προπαγάνδας μόλις; εμείς,α-ναγγέλλουμε κάποια επίσημη επίσκεψη στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στην Τουρκία ή όπου αλλού, ακόμα και όταν στέλλουμε αθλητές να συμμετάσχουν σε κάποιο διεθνή αθλητικό αγώνα, όπως συνέβηκε με την ευκαιρία της Διεθνούς Αθλητικής Συνάντησης στη Νίκαια της Γαλλίας, κάνει θόρυβο γύρω από το «άνοιγμα» της Αλβανίας προς τη Δύση. Και τώρα αυτή βαρά την ίδια τρύπια τρομπέτα.

Πόσο πολύ λαθεύουν αυτοί οι παντοτινά λαθεμένοι σχετικά με τις αποφασιστικές και κατηγορηματικές πολιτικές στάσεις μας. Αυτή την πολιτική που ακολουθούμε σήμερα, αυτή ακολουθήσαμε από την ίδρυση ακόμα της Λαϊκής μας Δημοκρατίας. Ήμασταν πάντα υπέρ της προσέγγισης και της κατανόησης με τους γείτονες μας. Άλλοι είναι εκείνοι που απέναντι στην πολιτική μας καλής γειτονίας δεν έδειξαν κατανόηση ή απάντησαν σ' αυτή με δισταγμούς, γιατί, όπως λέει ο λαός μας «είχαν το διάβολο μέσα τους». Πάντοτε λοιπόν όταν το απαιτούσαν τα ύψιστα συμφέροντα της πατρίδας μας, εμείς ήμασταν για τέτοια «ανοίγματα» και έτσι θα είμαστε και στο μέλλον, αλλά όχι για «ενσωμάτωση», για «ξεπούλημα της λευτεριάς και του πλούτου της πατρίδας», για «δεσμούς και συμμαχίες» με επιθετικές πολιτι-κοστρατιωτικές παρατάξεις της μιας ή της άλλης υπερδύναμης. Κανένας να μην τρέφει αυταπάτες.

Προπαγανδίζεται ότι αυτό το «άνοιγμα» ήμασταν δήθεν υποχρεωμένοι να το κάνουμε από εσωτερικές μας ανάγκες, για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που μας γεννήθηκαν ύστερα από την «απόσπαση» μας από την Κίνα και για σύγχρονη τεχνολογία. Αυτά είναι παραμύθια. Πρωτ' απ' όλα δεν είναι αλήθεια ότι εμείς «αποσπαστήκαμε» από την Κίνα. Είναι οι κινέζοι ρεβιζιο-νιστές και καπιταλιστές ηγέτες που ρίχτηκαν σε αντιαλβανικές ενέργειες και σε μονομερή ακύρωση από μέρους τους των συμφωνιών οικονομικής συνεργασίας με τη χώρα μας, κι αυτό επειδή εμείς προσπαθήσαμε να τους πείσουμε ότι εφάρμοζαν μια αντεπαναστατική εξωτερική πολιτική και γλιστρούσαν ολοένα και πιο βαθιά σε καταδικάσιμες ενέργειες και συμμαχίες με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Και μεις το γνωρίζαμε ποιες μπορούσαν να είναι οι συνέπειες αυτής της θέσης του Κόμματος μας και της χώρας μας απέναντι στην Κίνα, ήμασταν λοιπόν συνειδητοί ότι θα είχαμε οικονομικές συνέπειες, καθώς είχαμε και τότε που καταγγείλαμε τις προδοτικές ενέργειες των χρουστσιοφικών ρεβιζιονιστών. Γι αυτό είχαμε λάβει τα αναγκαία μέτρα.

Εμπόριο με τις άλλες χώρες εμείς δεν αρχίσαμε να κάνουμε φέτος ή πέρυσι, αλλά κάναμε από τότε που ιδρύσαμε το νέο κράτος μας. Αυτό το εμπόριο είχε σαν βάση την αρχή του αμοιβαίου οφέλους, δίνε μου να σου δίνω, χωρίς πιστώσεις και χρέη που προϋποθέτανε πολιτικές υποχωρήσεις, εξαιρούμε εδώ την περίοδο κατά την οποία εμείς νομίζαμε ότι οι Γιουγκοσλάβοι, οι Σοβιετικοί και αργότερα οι Κινέζοι ήταν φίλοι μας και σαν σοσιαλιστι-κέςιεαι διεθνιστικές χώρες είχαν καθήκον να μας βοηθήσουν, σαν μικρή χώ-ρα που ήμασταν και εμείς πήραμε πιστώσεις, με την απόφαση να τις εξοφλήσουμε στο ακέραιο, πράγμα που στην πραγματικότητα το κάναμε, και σήμερα σε κανέναν δεν έχουμε χρέη. Ίσα - ίσα αυτοί είναι που μας χρωστάνε, γιατί με τις ενέργειες τους φέρθηκαν προδότες, αναθεωρητές του μαρξισμού - λενινισμού, σαμποτάρισαν και έβλαψαν την οικονομία μας. Οι πιστώσεις τους αποτελούσαν ένα τελείως μικρό ποσοστό οικονομικοχρηματιστικό δυναμικό της χώρας μας. Άρα, ήμασταν και είμαστε για ισότιμες εμπορικές ανταλλαγές, χωρίς διακρίσεις και μέτρα περιοριστικά, χωρίς καμιά πολιτική δέσμευση, χωρίς να βγάλουμε ούτε στιγμή και σε καμιά περίπτωση σε δημοπρασία τα ύψιστα εθνικά συμφέροντα της χώρας, του σοσιαλισμού και του μαρξισμού - λενινισμού.

Τώρα, όπως είπα, σαν παράδειγμα του «ανοίγματος» μας προς τη Δύση φέρουν τη βελτίωση των σχέσεων μας με την Ελλάδα. Εξαρτάται πώς και από ποια σκοπιά βλέπει κανείς αυτό το ζήτημα, από ποιες θέσεις και με τι σκοπούς το σχολιάζει, διότι η βελτίωση των σχέσεων μας με την Ελλάδα έγινε σε ορισμένες πολιτικές στιγμές και περιστάσεις, που διευκόλυναν τη διαδικασία αυτή.

Κάθε κράτος έχει τη δική του πολιτική στρατηγική και εφαρμόζει μια καλά καθορισμένη τακτική σε συνθήκες και περιστάσεις που διαμορφώνονται από προβλεπόμενους παράγοντες ή που ανακύπτουν σαν απόρροια προηγούμενων πράξεων με βάση τη δοσμένη στρατηγική. Στρατηγική και τακτική στην εξωτερική της πολιτική έχει και η χώρα μας. Και έχουν προσδιοριστεί και διακηρυχτεί δημόσια στα διάφορα συνέδρια του Κόμματος.

Στην προκειμένη περίπτωση των σχέσεων μας με την Ελλάδα, εμείς πάντα ήμασταν υπέρ, μάλιστα έχουμε ζητήσει και περιμέναμε με υπομονή να αποκατασταθούν σχέσεις καλής γειτονίας μ' αυτή τη χώρα, διότι ένα τέτοιο πράγμα είναι προς το συμφέρον των δύο λαών μας. Τώρα που οι γιουγκοσλάβοι σωβινιστές, στο αίμα τους αντιαλβανοί, σε σύμπνοια με τον ιμπεριαλισμό, με την παγκόσμια αντίδραση και με κάθε άλλη φασιστική δύναμη, δεν αφήνουν λίθο χωρίς να τον ρίξουν εναντίον της σοσιαλιστικής Αλβανίας, δεν αφήνουν συνωμοσία ακάμωτη για να μας εμποδίσουν στο οικοδομητικό μας έργο, εμείς έπρεπε να λάβουμε και λάβαμε τα αναγκαία μέτρα υπεράσπισης. Δε θα επιτρέπαμε στους τιτοϊκούς να πράξουν όπως θέλουν με τα δίκαια μας, δεν επιτρέπαμε στις προσπάθειες τους να μας απομονώσουν, να σαμποτάρουν, όπως έκαμαν προβάλλοντας εμπόδια ως και στα αυτοκίνητα μας που μετέφεραν εμπορεύματα στις αγορές της Δυτικής Ευρώπης κλπ. Αυτό θα ήταν ανεπίτρεπτο. Σ' αυτές λοιπόν τις συνθήκες συνομιλήσαμε και πετύχαμε μια συμφωνία με την Ιταλική Κυβέρνηση για την δια πορθμείου μεταφορά των εμπορευμάτων μας στις χώρες με τις οποίες έχουμε συμφωνίες· συνομιλήσαμε με την Ελληνική Κυβέρνηση και είχαμε θετικά αποτελέσματα για την υπογραφή μερικών συμφωνιών αμοιβαίου οφέλους· αποφασίσαμε, ως φιλική χειρονομία, το άνοιγμα του συνοριακού σημείου της Κακαβιάς κλπ. Τα μέτρα αυτά τα απαιτούσαν τα υψηλά συμφέροντα της πατρίδας μας και εμείς προβήκαμε στη λήψη τους μην επιτρέποντας καμιά υποχώρηση και μη κάνοντας κανέναν συμβιβασμό σε βάρος της ιδεολογίας και της πολιτικής μας και μη θίγοντας καν και μη επεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις των άλλων.

Ανησυχίες μας προκάλεσαν κατά το έτος αυτό οι αντιδραστικές δυνάμεις της Ελλάδας, οι εκπρόσωποι της ορθόδοξης εκκλησίας, οι αντιδραστικοί βορειοηπειρωτικοί κύκλοι και οι υποστηριχτές τους, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές. Ασκήθηκαν πιέσεις, οργανώθηκαν προκλήσεις μέχρι και την ανατίναξη των αυτοκινήτων της πρεσβείας μας στην Αθήνα και απειλητικές διαδηλώσεις μπροστά στην πρεσβεία μας με το πρόσχημα της κακομεταχείρισης της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία κλπ. Σ' αυτές τις κρίσιμες στιγμές μερικοί κύκλοι, συμπεριλαμβανομένων εδώ και των τιτοϊκών, έλπιζαν ότι εμείς θα πέφταμε στην παγίδα της αντίδρασης, δηλαδή θα διακόπταμε τις διπλωματικές σχέσεις μ' αυτή τη χώρα. Εμείς όμως δεν πατήσαμε σ' αυτή την παγίδα. Το ξέραμε ότι αυτές οι καταστάσεις ήταν προσωρινές, γιατί αυτές εξέφραζαν τη σύγχυση και την ήττα των ελληνικών και ξένων αντιδραστικών και αντιαλβανικών δυνάμεων. Αυτά δεν ήταν και δεν μπορούσαν να είναι έργο του φίλου ελληνικού λαού, με τον οποίο όχι μια φορά πολεμήσαμε από κοινού και για τους ίδιους σκοπούς. Και δε λαθέψαμε. Ύστερα απ’ αυτή την ορμητική θύελλα, ήρθαν οι μέρες ηρεμίας που από την ίδια την Ελληνική Κυβέρνηση έγιναν τα πρώτα βήματα για άψογες σχέσεις, για προ­σέγγιση και για καλή γειτονία. Πάνω σ' αυτή τη βάση και με αμοιβαία κατανόηση επετεύχθηκαν αυτά τα αποτελέσματα που ανάφερα πιο πάνω. Όλο αυτό ήταν προς το συμφέρον του ελληνικού λαού και προς το συμφέρον του λαού μας.

Για μας θετικό είναι το γεγονός ότι απομονώθηκαν οι ελληνικές αντιδραστικές δυνάμεις, οι δεσποτάδες, οι πιο αντιδραστικοί εκπρόσωποι των βορειοηπειρωτικών κύκλων, οι υποστηριχτές και συμπαραστάτες τους στις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής· χάρηκαν οι τίμιοι και προοδευτικοί Έλληνες. Απομονώθηκαν και έπαθαν φιάσκο οι γιουγκοσλάβοι τιτοϊκοί, οι οποίοι υποκινούσαν και περίμεναν εκρήξεις μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας· έπαθε πλήρη αποτυχία η προπαγάνδα τους στη διεθνή σκηνή ότι «η Αλβανία είναι ενάντια στην ειρήνη και αποτελεί χώρα πολεμόχαρη στα Βαλκάνια» κλπ.

Ο ίδιος ο ελληνικός Τύπος γράφει τώρα ότι οι συκοφαντίες των αντιδραστικών κύκλων για κακομεταχείριση και κατάσταση χωρίς δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία δεν έχουν καμιά υπόσταση και ότι ο πληθυσμός της ελληνικής μειονότητας στη χώρα μας ζει σε ομαλές συνθήκες, χαίρει όλα τα συνταγματικά δίκαια, είναι ευτυχισμένος κλπ.

Εμείς δεν ξεχνάμε ούτε τα διδάγματα της πικρής ιστορίας της χώρας μας. Η αστική τάξη και οι αντιδραστικές, σωβινιστικές και φασιστικές παρατάξεις των γειτονικών με μας χωρών, επανειλημμένα έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν για το μοίρασμα της Αλβανίας σε ζώνες επιρροής και έχουν συγκρουστεί όταν κάποια απ' αυτές επιχείρησε να παραβιάσει «την από

κοινού σιωπηρή συμφωνία επί της Αλβανίας». Καίτοι από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και η Αλβανία δεν είναι πια αυτή που ήτανε και δεν επιτρέπει σε κανέναν να «ενδιαφέρεται» για τις τύχες της, η πολιτική αυτών των αντιδραστικών κύκλων έναντι της σοσιαλιστικής Αλβανίας δεν έπαθε μεγάλες αλλαγές.

Παρατηρούμε επίσης ότι η πολιτική μας της καλής γειτονίας και αμοιβαίου οφέλους στη μια ή την άλλη χώρα, προκαλεί σ' αυτή τη μπουρζουα-ζία και σ' αυτούς τους αντιδραστικούς κύκλους·φθόνο και θυμό σαν να ήταν η Αλβανία δικό τους «τσιφλίκι». Τέτοιο παράξενο φθόνο και θυμό εκδηλώνουν οι γιουγκοσλάβοι σοβινιστές για την παραπέρα βελτίωση των σχέσεων μας με την Ελλάδα, την Ιταλία, για την ενίσχυση των σχέσεων με μερικές ευρωπαϊκές χώρες, με τις χώρες του αραβικού κόσμου και άλλες.

Γιατί τους φαίνεται παράξενο; Γιατί ανησυχούν; Δουλειά δική τους. Εμείς δε ρωτήσαμε, δε ρωτάμε και ποτέ δε θα ρωτήσουμε το Βελιγράδι ή καμιά άλλη πρωτεύουσα, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή, για το τι θα κάνουμε και τι σκοπεύουμε να κάνουμε προς το συμφέρον της χώρας και της σοσιαλιστικής μας πατρίδας.

Χαμένες είναι και οι ελπίδες που τρέφονται και προπαγανδίζονται ξανά, όπως συνέβηκε όταν βάλαμε στη θέση τους τους χρουστσιοφικους και τους κινέζους ρεβιζιονιστές, ότι ήρθε η μέρα που «κάποιος άλλος» θα βάλει το πόδι του στην Αλβανία, ότι η Αλβανία θα μπει κάτω από τον έλεγχο και την επιρροή των Αμερικάνων ή των Σοβιετικών, των Γάλλων, των Άγγλων ή των Γερμανών, όχι δια της βίας αλλά με «καλοπροαίρετες» προσφορές και με «ευνοϊκούς όρους» να μας βοηθήσουν «να πάμε εμπρός», «να επανορθώσουμε» και «να εκσυγχρονίσουμε» τη βιομηχανία και την οικονομία μας κλπ., κλπ. Εμείς δεν έχουμε ανάγκη για εκείνον τον «εκσυγχρονισμό», για τον οποίο πολύ παινεύτηκε ο Τίτο και οι γιουγκοσλάβοι τιτοϊκοί, για εκείνον που μιλούν τώρα και οι κινέζοι ρεβιζιονιστές ή που υποδείχνουν η αστική τάξη και οι άλλοι ρεβιζιονιστές, εκσυγχρονισμό με στραγγαλιστικές πι­στώσεις και χρέη συνοδευόμενα με ταπεινωτικούς και υποδουλωτικούς όρους. Εμείς ποτέ δε θα βάλουμε στο λαιμό του λαού τέτοια δεσμά. Σήμερα οικοδομήσαμε μια προηγμένη οικονομία που είναι σε θέση να προωθηθεί με τις ίδιες τις δυνάμεις της, άρα και να εκσυγχρονιστεί και να εξοπλιστεί με προηγμένη τεχνολογία με τα δικά της έσοδα, με τα δικά της τα καλά και παντού περιζήτητα προϊόντα.

Η υπόθεση της Αλβανίας, το μέλλον της, συζητιέται και στους διευθύνοντες κύκλους του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Όπως ο ένας έτσι και ο άλλος συνασπισμός, από καιρού σε καιρό, σπρώχνουν τη μια ή την άλλη χώρα να μας προσφέρει «ειλικρινή βοήθεια» για να βγούμε από τις «δύσκολες καταστάσεις». Γελάν τον καβαλάρη που κρέμονται τα πόδια του!

Σ' όλους τους μύωπες ονειροπόλους λέμε ρητά ότι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, ούτε οι σοβιετικοί σοσιαλιμπεριαλιστές, ούτε οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και ούτε κανείς άλλος δε θα μπορέσουν ποτέ να πατήσουν το πόδι τους στην αλβανική γη, δε θα αποκτήσουν ποτέ πια το δικαίωμα για βάσεις και συγκεντρώσεις στρατευμάτων. Εμείς έχουμε τη δική μας πείρα σχετικά με τις ξένες στρατιωτικές βάσεις. Όσον καιρό η σοβιετική στρατιωτική βάση στη χώρα μας, εγκατεστημένη στα πλαίσια του άλλοτε σοσιαλιστικού στρατοπέδου, είχε σκοπούς αμυντικούς, εμείς τη δεχτήκαμε, αλλά από τη στιγμή που ο χρουστσιοφικός ρεβιζιονισμός έδειξε τα ιμπεριαλιστικά επιθετικά του δόντια, εμείς την καταγγείλαμε και τη διώξαμε. Στην περίπτωση αυτή εμείς εκπληρώσαμε το διεθνιστικό μας χρέος. Αφορά τους γειτονικούς λαούς να πράξουν ανάλογα έναντι των ξένων στρατιωτικών βάσεων που έχουν στα εδάφη τους και που στρέφονται ενάντια στους γειτονικούς λαούς και χώρες, διαφορετικά οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι γι* αυτούς τους ίδιους.

Οι άμεσες και έμμεσες πιέσεις, καθώς και εκείνες που ασκούνται σε βάρος μας μέσω των οργάνων τους, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτά, δεν έχουν πια πέραση. Εμείς κανέναν δεν φοβούμαστε, σε κανενός στο λαιμό δεν πέφτουμε, σε κανέναν επίσης δεν επιτρέπουμε να μας πέσει στο λαιμό, το δίκιο μας όμως το έχουμε διεκδικήσει, θα το διεκδικούμε και θα το υπερασπίζουμε μέχρι τέλους. Χρόνια τώρα που υπομένουμε, θα υπομείνουμε ακόμα, αλλά απ' αυτό δε θα παραιτηθούμε. Εκείνοι που μας σκότωσαν και μας έσφαξαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που μας προκάλεσαν υλικές ζημιές, οφείλουν να απαντήσουν υλικά. Εκείνοι που κατακρατούν τον αρπαγμένο χρυσό μας, οφείλουν να μας τον επιστρέψουν. Μάταια οι εχθροί της σοσιαλιστικής Αλβανίας και του αρχαίου, του ηρωικού και του ακατάβλητου λαού της προσδοκούν τέτοιο «άνοιγμα» που σε πάει στα νύχια τους και στη στάνη τους.

Εμείς θα βαδίσουμε εμπρός. Δεν το αρνιούμαστε ότι έχουμε δυσκολίες. Είναι όμως δυσκολίες της ανόδου, συνδεμένες ωστόσο και με τα εμπόδια που μας παρεμβάλλουν στο δρόμο μας οι ιμπεριαλιστές, οι σοσιαλιμπεριαλι-στές, οι ρεβιζιονιστές και οι σοβινιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις όλων των αποχρώσεων. Μα, είμαστε τώρα μαθημένοι μ' αυτή την κατάσταση. Τις καταχτήσεις μας, που έγιναν η βάση για την παραπέρα πρόοδο, τις πετύχαμε με τις δυνάμεις μας, με τον πλούτο μας, με τον ιδρώτα και με τις γνώσεις των γιων και θυγατέρων μας. Έτσι θα βαδίσουμε και στο μέλλον, διότι σήμερα είμαστε πιο ισχυροί και με πιότερη πείρα απ' ό,τι στο παρελθόν, είμαστε πάντα σε άνοδο, έχουμε το ένδοξο Κόμμα μας που μας καθοδηγεί με μαρξιστική - λενινιστική οξύνοια και αποφασιστικότητα, έχουμε την εργατική μας τάξη, έχουμε μια υγιή διανόηση, μια επαναστατική και υγιή νεολαία, έχουμε έναν θαυμάσιο λαό. Γεμάτοι αισιοδοξία καταρτίζουμε το 8ο πεντάχρονο σχέδιο της οικονομικής και πολιτιστικής μας ανάπτυξης, το οποίο ακριβώς για τις συνθήκες στις οποίες ζούμε και δουλεύουμε, βασίζεται αποκλειστικά στις εσωτερικές υλικές, οικονομικές και ανθρώπινες δυνάμεις μας. Η Αλβανία τον έχει διαλέξει το δρόμο της και απ' αυτόν το δρόμο τίποτε και καμιά δύναμη δε μπορεί να την παρεκκλίνει, ούτε οι κολακείες, ούτε οι υποσχέσεις, ούτε οι πιέσεις και ούτε οι συνωμοσίες των υπερδυνάμεων και των συμμάχων και υποτελών τους...