Το καφενείο
Όταν άνοιξαν τα πρώτα οικήματα καφενεία ,φυσικά προσέφεραν και καφέ- που για να ψηθεί έπρεπε να ανάψει φωτιά με καυσόξυλα- ρακι, συνήθως ξεροσφύρι και είδη μπακαλικής , δηλαδή ήσαν καφεπαντοπωλεία.
Κάθε πρωί , ο καφεπώλης ‘έπηζε’, διότι έπρεπε να εξυπηρετήσει συγχρόνως τις νοικοκυρές σαν μπακάλης, και τους αραχτούς νοικοκυραίους με καφέ ρακι τράπουλα κ.τ.λ.
Ο φωτισμός ήταν με λάμπες πετρελαίου στην αρχή ,γκάζι αργότερα, μέχρι που ήρθε το ηλεκτρικό ρεύμα ...
Φυσικά χρόνο με το χρόνο καθώς και οι χρήστες άλλαζαν, βλέπαμε στα ραφάκια τους καινούργια είδη εμπορίου.
Σ ’αυτά ξεδιπλωνόταν ως ένα βαθμό η οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα του χωριού. Και απραξίες υπήρχαν και υπάρχουν και δυσπραγίες αλλά και ύφεση για τους ιδιοκτήτες ,συνήθως όταν πρωτοάνοιγε ή άλλαζε ο μπακάλης ,οπότε και κάτι καινούργιο λάνσαρε.
Κάθε καφενείο του χωριού μας παλιό ή καινούργιο, κλασικό ή συγχρονο, φιλοξένησε συζητήσεις περί παντώς επιστητού, αντάμωσε στις πλαστικές ή ψάθινες καρέκλες τους φίλους και γνωστούς ,σε γλέντια ,γάμους ,λύπες .
Σε παλιότερες εποχές που ζούσαν οι συγχωριανοί μας με αίσθηση του χιούμορ διαμειβόντουσαν ,συνήθως τις Κυριακές, στις αυλές των καφενείων ,πειράγματα και κωμικές ιστορίες που ακόμη είναι νωπές στη μνήμη μας .
Κάθε καφενείο έχει τη δική του ιστορία να διηγηθεί.
Κατέγραψε ήθη,φιγούρες και χαρακτήρες χωριανών και ξένων, πάντρεψε το παλιό με το καινούργιο,το χθες με το σήμερα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου