Ως Μεσολιθική περίοδος ορίζεται εκείνη η μεταβατική περίοδος
ανάμεσα στην Παλαιολιθική και τη Νεολιθική. Οι άνθρωποι της Μεσολιθικής
είναι οργανωμένες ομάδες κυνηγών τροφοσυλλεκτών,
οι οποίες εμφανίστηκαν περίπου το 10.000 π.Χ., όταν το κλίμα έγινε
θερμότερο κατά την εκπνοή της τελευταίας Παγετώδους. Στη δυτική Ευρώπη οι Μεσολιθικές κυνηγετικές κοινωνίες συνυπήρξαν χρονικά με τις καλλιεργητικές Νεολιθικές κοινωνίες της Ασίας.
Η Μετάβαση
Η
συγκεκριμένη αλλαγή είχε ως αποτέλεσμα την βαθμιαία εξημέρωση φυτών και
ζώων και το σχηματισμό κοινοτήτων σε μόνιμες εγκαταστάσεις, σε διάφορες
εποχές και τόπους. Και τούτο γιατί ενώ οι Μεσολιθικοί πολιτισμοί στην
Ευρώπη διήρκεσαν σχεδόν μέχρι το 3.000 π.Χ. οι Νεολιθικές
κοινότητες αναπτύχθηκαν στη Μέση Ανατολή μεταξύ του 9.000-6.000 π.Χ.
Στη μεσολιθική φάση ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού, εντοπίζουμε το
ενδιαφέρον μας στην ποικιλία των τεχνικών κυνηγίου, αλιείας και
τροφοσυλλογής που αναπτύχθηκαν. Η ποικιλία πιθανολογείται ότι είναι το
αποτέλεσμα της προσαρμογής των ανθρώπων στις βαθμιαίες κλιματικές
αλλαγές που επέφερε η υποχώρηση των παγετώνων,η ανάπτυξη των δασών στην Ευρώπη και των ερήμων στη Β. Αφρική.
Χαρακτηριστικά
Χαρακτηριστικά
αυτής της περιόδουν συνιστούν οι εκτεταμένες αλιευτικές -στη βάση τους-
παραποτάμιες και παραλίμνιες εγκαταστάσεις, εκεί όπου αφθονούσαν δηλαδή
τα ψάρια ως πηγή τροφής. Επίσης, οι μικρόλιθοι της Μεσολιθικής περιόδου
είναι ακόμα μικρότεροι και περισσότερο επεξεργασμένοι απ' ό,τι στην
ύστερη παλαιολιθική περίοδο. Σε αυτή την περίοδο αναπτύσσεται η χρήση
του τόξου και η χρήση της κεραμεικής, αν και ενίοτε η παρουσία τέτοιων
ευρημάτων σε μεσολιθικούς οικισμούς ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα επαφής με
νεολιθικές κοινότητες.
Ταφή της Theviec - Μουσείο της Τουλούζης
Πολιτισμοί
Ο Αζιλαίος πολιτισμός -ο πλέον πρώιμος αντιπρόσωπος του μεσολιθικού πολιτισμού στην Ευρώπη- με επίκεντρο την περιοχή των Πυρηναίων εξαπλώθηκε στις περιοχές της σημερινής Ελβετίας, του Βελγίου και της Σκωτίας.
Διάδοχός του θεωρείται ο Ταρδενισιανός πολιτισμός, που απλώθηκε στις
περισσότερες περιοχές της Ευρώπης. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ο
Μαγκλεμοσιανός (Maglemosian) πολιτισμός στις περιοχές της Βαλτικής, που
πήρε το όνομά του από περιοχή της Δανίας
και έχει να επιδείξει προωθημένες τεχνικές στην κατασκευή χειροπελέκεων
και οστέινα εργαλεία. Επίσης από περιοχή της Δανίας πήρε το όνομά του ο
πολιτισμός Ertebolle που εκτείνεται χρονικά στο μεγαλύτερο τμήμα της
ύστερης Μεσολιθικής. Ύστεροι πολιτισμοί της Μεσολιθικής, όπως ο
Καμπινιανός (Campignian) και ο Αστούριος (Asturian), είναι πολύ πιθανό
να είχαν επαφές με τις πρώιμες φάσεις ανάπτυξης της Νεολιθικής. Η
Μεσολιθική περίοδος σε άλλες περιοχές εκπροσωπείται από τον Νατούφιο
(Natufian) πολιτισμό στη Μ. Ανατολή, τον Βαντάριο (Badarian) και τον
Γέρζειο (Gerzean) στην Αίγυπτο και τον Κάψιο (Capsian) στη Β. Αφρική. Ειδικότερα ο Νατούφιος πολιτισμός παρέχει τις πιο πρώιμες αποδείξεις της μετάβασης από τη Μεσολιθική στον νεολιθικό τρόπο ζωής.
Κίνδυνος νοθείας του αποτελέσματος H Aθήνα ανησυχεί για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών της 28ης Ιουνίου στην Αλβανία, ανησυχία που δεν έκρυψε η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στα Τίρανα ως προεδρεύουσα του ΟΑΣΕ. Επειδή όμως τις ανησυχίες της Αθήνας μοιράζονται και άλλες κυβερνήσεις η κ. Μπακογιάννη έθεσε ανοικτά το θέμα διεξαγωγής δίκαιων και ελεύθερων εκλογών στους εκπροσώπους των περισσότερων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή είτε εντός του κυβερνητικού συνασπισμού ο οποίος αριθμεί οκτώ κόμματα - με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα υπό τον Σαλί Μπερίσα (φωτογραφία), είτε στην αντιπολίτευση που εκπροσωπείται στη Βουλή από πέντε κόμματα με επικεφαλής το Σοσιαλιστικό υπό τον Εντι Ράμα, ο οποίος είναι και δήμαρχος Τιράνων. Πιο συγκεκριμένα η κ. Μπακογιάννη ζήτησε να υπάρξει ξεκαθάρισμα μέσω της ηλεκτρονικής καταγραφής των διπλοεγγεγραμμένων, να εφοδιαστούν εγκαίρως όλοι οι ψηφοφόροι –κυρίως αυτοί που δεν διαθέτουν διαβατήρια–...
Εισαγωγή Το χρονικό του «Σκοπιανού»: To «Σκοπιανό», το πιο πρόσφατο στάδιο του «Μακεδονικού», ως πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προέκυψε από τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. To «Σκοπιανό», το πιο πρόσφατο στάδιο του «Μακεδονικού», ως πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προέκυψε από τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα ομφαλοσκοπούσε ( Ειδικό Δικαστήριο κλπ), η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας εκδήλωνε τη βούλησή της να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία. Με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, με σύμβολο το αστέρι της Βεργίνας και με αλυτρωτικές «κορώνες», αναζήτησε τη δική της ταυτότητα και μια θέση στη διεθνή κοινότητα ως ανεξάρτητο κράτος. Το «Σκοπιανό» είχε εισβάλει δυναμικό στο ελλαδικό προσκήνιο. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1992, ένα πολυπληθές και γεμάτο παλμό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη σηματοδότησε την ενασχόληση της κοι...
Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής: Σε ποιους χρωστάμε; Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro 2 day . Αντιγράφουμε: «Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.» Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ. Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής: Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου