Η λιβυκή στάση στο θέ α της ΑΟΖ


Πέπτη 3 Ιανουαρίου 2013

Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής και
συγγραφέας του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη»
Με την πρόσφατη επίσκεψη στη Λιβύη του Έλληνα υπουρ
γού Εξωτερικών, ∆ηήτρη
Αβραόπουλου, ενηερωθήκαε ότι οι βλέψεις της Τρίπ
ολης σχετικά ε την οριοθέτηση της
Αποκλειστικής Οικονοικής Ζώνης (ΑΟΖ) δεν ταυτίζοντ
αι ε τα ελληνικά συφέροντα. Σε
σχετική ερώτηση των δηοσιογράφων, ο υπουργός ∆ιεθν
ούς Συνεργασίας της Λιβύης και
αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Mohammed Abdel Azi
z, απάντησε:
«Μέχρι στιγ ής δεν
υπάρχει οριστική απόφαση για το θέ α της οριοθέτηση
ς θαλασσίων ζωνών. Υπήρχαν
συνεννοήσεις και συνο ιλίες και ου δόθηκε σή ερα τ
ο πρωί η ευκαιρία να συνο ιλήσω ε τον
συνάδελφό ου για αυτό το θέ α. ∆ιότι το θέ α αυτό
δεν αφορά όνο την Ελλάδα και τη Λιβύη.
Πρέπει να προχωρήσου ε σε ένα πλαίσιο, συ περιλα βα
νο ένων των χωρών που έχουν
θαλάσσια σύνορα ε την Ελλάδα και τη Λιβύη. Επιδιώκ
ου ε να υπάρξει ία γενική συ φωνία
που να συ περιλα βάνει όλες τις χώρες που τους αφορ
ά αυτό το θέ α. Γιατί ε είς θέλου ε να
κοιτάξου ε προς το έλλον συνολικά, όχι ε ονω ένα»
.
1
1
Υπουργείο Εξωτερικών, «Δηλώσεις ΥΠΕΞ Δ. Αβραμόπουλ
ου με Υπουργό Διεθνούς Συνεργασίας Λιβύης Μ.
Αμπντελαζίζ», 21 Δεκεμβρίου 2012
http://www.mfa.gr/epikairotita/proto-thema/deloseis-
upeks-abramopoulou-me-upourgo-diethnous-
sunergasias-libues-ampntelaziz.html
2
Από τις δηλώσεις του Λίβυου αξιωατούχου προκύπτει ότι «τουλάχιστον στην παρούσα
φάση, η Λιβύη δεν προτίθεται να συναινέσει ε την ε
λληνική πλευρά για την οριοθέτηση της
ελληνικής ΑΟΖ σύφωνα ε τη διεθνώς αποδεκτή αρχή τ
ης έσης γραής και τους όρους
της Σύβασης του ΟΗΕ για το ∆ίκαιο της Θάλασσας».
Επίσης, φαίνεται ότι «προηγήθηκαν διερείς ελληνοRλ
ιβυκές συνοιλίες για το θέα και
πιθανόν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να γνώριζε
τη θέση της Τρίπολης». Εξάλλου, θα
πρέπει να τονισθεί ότι η νέα εταβατική κυβέρνηση τ
ης Λιβύης, που σχηατίσθηκε στις 31
Οκτωβρίου του 2012 και αντιετωπίζει ως ένα βαθό π
ρόβληα πολιτικής επιβίωσης, έχει
αναλάβει την κατάρτιση του νέου λιβυκού Συντάγατος
. Στη συνέχεια, εφόσον εγκριθεί ε
δηοψήφισα το νέο Σύνταγα, θα προγραατισθεί η δ
ιεξαγωγή εκλογών έχρι τα έσα του
2013, ώστε να προκύψει η πρώτη εταRκανταφική κυβέρ
νηση εκλεγένη απευθείας από το
λιβυκό λαό.
2
Εποένως, η ελληνική πλευρά δεν θα πορούσε να είν
αι αισιόδοξη για τη στάση
της λιβυκής εταβατικής κυβέρνησης και κατά πάσα πι
θανότητα η επίσκεψη του Έλληνα
υπουργού Εξωτερικών στην Τρίπολη δεν αποσκοπούσε στ
η σύναψη κάποιας προσυφωνίας
για την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Αυτό που προβληατίζει και πιθανόν προκάλεσε εντύπω
ση στην ελληνική αποστολή είναι η
λιβυκή πρόταση για διευθέτηση του θέατος σε περιφε
ρειακό επίπεδο. Με άλλα λόγια, η
δήλωση του Mohammed Abdel Aziz φαίνεται να προσεγγί
ζει και να προωθεί τις τουρκικές
θέσεις περί οριοθέτησης της ΑΟΖ. ∆ηλαδή, δεν προτίθ
εται να αναγνωρίσει το δικαίωα των
ελληνικών νήσων να διαθέτουν τη δική τους ΑΟΖ, όπως
ρητά αναφέρει η Σύβαση για το
∆ίκαιο της Θάλασσας (άρθρο 121, παράγραφος 2). Στο
σηείο αυτό, θα πρέπει να
αναφέρουε ότι στο παρελθόν η Λιβύη αφενός είχε αφ
ισβητήσει την ΑΟΖ που δικαιούται η
νήσος Γαύδος, αφετέρου είχε υποστηρίξει ότι ο κόλπο
ς της Σύρτης έπρεπε να θεωρηθεί ως
κλειστός. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αυξάνεται η λιβυκή
ΑΟΖ εις βάρος της Ελλάδας, της Ιταλίας
και κυρίως της Μάλτας.
Τα ερωτήατα λοιπόν που προκύπτουν είναι:
Ο Abdel Aziz εννοούσε ότι θα πρέπει να υπάρξει ια
πολυερής συφωνία εταξύ
των χωρών: Λιβύης, Ελλάδας, Μάλτας, Ιταλίας, Αιγύπτ
ου και Τυνησίας, καθότι οι
προαναφερθείσες λιβυκές αξιώσεις αφορούν όλες τις γ
ειτονικές της χώρες;
Οι τουρκοRλιβυκές σχέσεις έχουν αναβαθισθεί σε τέ
τοιο βαθό, που η Τρίπολη
κινείται σύφωνα ε τις επιδιώξεις της Άγκυρας και
προωθεί τα τουρκικά
συφέροντα;
Η Λιβύη βρήκε πρόσφορο έδαφος προκειένου να προωθ
ήσει τα συφέροντά της,
ενώ συγχρόνως ικανοποιεί και τις επιδιώξεις της Του
ρκίας;
Προς το παρόν, τα ερωτήατα αυτά παραένουν αναπάντ
ητα. Ίσως, το ελληνικό υπουργείο
Εξωτερικών να γνωρίζει τις απαντήσεις. Αν όως η Τρ
ίπολη συπορεύεται ε την Άγκυρα
στο θέα της οριοθέτησης της ΑΟΖ, θα πρέπει να αναλ
ογισθούε γιατί συβαίνει αυτό. Πως
κατόρθωσε η Τουρκία να καταστεί σηαντικός αυντικο
Rοικονοικός εταίρος της σηερινής
Λιβύης των αντικαθεστωτικών, όταν αρχικά ο Τούρκος
πρωθυπουργός αντιδρούσε δηόσια
ε την υιοθέτηση της απόφασης 1973 του Συβουλίου Α
σφαλείας του ΟΗΕ (επιβολή ζώνης
απαγόρευσης πτήσεων υπεράνω της Λιβύης, 17 Μαρτίου
2011), αλλά και ε τη στρατιωτική
επέβαση του ΝΑΤΟ; Zς ένα βαθό, η απάντηση βρίσκετ
αι στην έντονη διπλωατική
δραστηριότητα της Άγκυρας. Συγκεκριένα:
Στις 3 Απριλίου 2011, η Άγκυρα έστειλε στη Misrata
ένα τουρκικό πλοίο ε τη
συνοδεία 10 αεροσκαφών FR16, προκειένου να παραλάβ
ουν 250 Λίβυους
τραυατίες.
3
Στις αρχές Ιουλίου 2011, η Τουρκία αναγνώρισε το Μ
εταβατικό Εθνικό Συβούλιο των
Λίβυων αντικαθεστωτικών ως τον εκπρόσωπο του λαού τ
ης Λιβύης.
4
2
Βασίλης Γιαννακόπουλος, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, «Στη μετα-κα
νταφική Λιβύη», 7 Νοεμβρίου 2012
3
Angus MacSwan, Reuters, “Turkish ship evacuates wo
unded from Libya city”, April 3, 2011
http://www.reuters.com/article/2011/04/03/us-libya-m
israta-ship-idUSTRE7321VX20110403
4
BBC, “Libya: Turkey recognises Transitional Nationa
l Council”, July 3, 2011
http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14009206






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διατλαντικές Σχέσεις: Μια Σύνθετη και Κρίσιμη Δυναμική το 2025

Ανησυχία της Ελλάδας για τις εκλογές στην Αλβανία

Αιγαίο Πέλαγος