Road trips: Ταξίδια στα (χιλιο)μέτρα σας

«Road trip εκεί που έχει φτάσει η βενζίνη;», σαν να ακούμε ήδη τον αντίλογο. Κι όμως. Σε πολλές περιπτώσεις, το κόστος ενός road trip είναι το ίδιο ή και χαμηλότερο με εκείνο ενός ταξιδιού με πλοίο ή αεροπλάνο. Αρκεί η παρέα να αριθμεί 4-5 άτομα πρόθυμα να μοιραστούν το κόστος βενζίνης και διοδίων, και οι διαδρομές σας να μην περιλαμβάνουν στάσεις σε ξενοδοχεία τεσσάρων αστέρων. Αυτό που θα κερδίσετε είναι, όπως θα το έθετε κι ο ποιητής, το ωραίο ταξίδι. Τη χαρά της ανακάλυψης, την περιπέτεια της διαδρομής και τις εκπλήξεις –που δεν είναι πάντα ευχάριστες, αλλά αυτό ακριβώς είναι που κάνει και τα road trips γοητευτικά.
Χάρτες που αποδεικνύονται αναξιόπιστοι, ή ακόμα χειρότερα συνοδηγοί που δεν ξέρουν να τους διαβάζουν, εστιατόρια στη μέση του πουθενά που το μόνο φαγητό που σερβίρουν είναι και το μοναδικό που δεν τρώτε, σκασμένα λάστιχα, κινητά που δεν πιάνουν και ξενοδοχεία που κλείνουν γιατί δεν ήξεραν ότι θα φτάσετε στις 4.00 τα ξημερώματα, είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα. Το ίδιο και οι δρόμοι που ανοίγονται γεμάτοι υποσχέσεις μπροστά σας, το ημι-εγκαταλελειμμένο χωριό που αισθάνεστε πως ανακαλύψατε μόνο εσείς και η αίσθηση παντοδυναμίας που σας δίνει η επιλογή να χαράξετε πορεία και μετά να την αλλάξετε γιατί είδατε μια ταμπέλα που έγραφε ένα ωραίο όνομα και κάτι σας λέει να πάτε προς τα εκεί.

Σίγουρα, τα road trips δεν είναι για όλους. Είναι, όμως, από εκείνα τα πράγματα που πρέπει να δοκιμάσετε τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σας. Αν μη τι άλλο, για να έχετε να διηγείστε ιστορίες που θα κάνουν τους άλλους να γελάνε μέχρι να γεράσετε. Με τον καιρό, με αυτές θα γελάτε κι εσείς.
Διαδρομή #1: Στα χωριά (και τα παράλια) της Ηπείρου
Είναι (κι ας μας συγχωρεθεί η υποκειμενικότητα) μακράν το ωραιότερο μέρος της Ελλάδας, κι έχει (αντικειμενικά τώρα) όσες εναλλαγές θα μπορούσε να επιθυμήσει κάθε road tripper –και μερικές ακόμη. Σταματημένα στον χρόνο χωριουδάκια με πεντέμισι κατοίκους (ο ένας έρχεται μόνο τα καλοκαίρια), χωριά-καρτποστάλ με διακριτικά πολυτελείς ξενώνες, δαντελωτές παραλίες με Ιόνια νερά, δάση που δεν έχετε δει πουθενά αλλού στην Ελλάδα, βουνά με περίεργα σχήματα, φαράγγια βγαλμένα από εικονογράφηση παιδικού βιβλίου, ποτάμια με διάφανα νερά, κι άλλα δάση που δεν έχετε δει πουθενά αλλού στην Ελλάδα… Και όλα αυτά ενώνονται μεταξύ τους με φαντασμαγορικές διαδρομές για… δυνατούς λύτες. Αν δεν αντέχετε τις στροφές, προχωρήστε στην επόμενη διαδρομή.

Μία από τις ωραιότερες –και μεγαλύτερες– διαδρομές που μπορείτε να κάνετε είναι εκείνη που ξεκινά από τα εξωτικά Σύβοτα, περνά από την Ηγουμενίτσα και εν συνεχεία (είτε ακολουθώντας την Εγνατία, αν θέλετε να κερδίσετε χρόνο, είτε περνώντας μέσα από τον Παραπόταμο και την Βροσίνα) ανηφορίζει από τα Ιωάννινα προς την Κόνιτσα, για να καταλήξει στα Μαστοροχώρια. Το συνολικό μήκος της διαδρομής αγγίζει τα διακόσια χιλιόμετρα, ενώ αν προσθέσετε τις επιβεβλημένες παρακάμψεις προς τα Ζαγόρια, ο χρόνος και τα χιλιόμετρα αυξάνονται ανάλογα.

Διαβάστε εδώ περισσότερα για τις διαδρομές και τις βόλτες σας στην Κόνιτσα, τα Μαστοροχώρια, το Δυτικό Ζαγόρι και τα Τζουμέρκα –τα οποία ίσως δυσκολευτείτε να προσθέσετε στο road trip σας, λόγω της θέσης τους αλλά θα αποζημιωθείτε αν τα καταφέρετε.

Διαδρομή #2: Η Εγνατία (ή ένα τμήμα της)
Εξακόσια ογδόντα χιλιόμετρα ολόισιου, εντυπωσιακού, σωστά φωτισμένου και απαλλαγμένου από λακκούβες δρόμου διαψεύδουν πανηγυρικά τον μύθο που θέλει τους αυτοκινητόδρομους να μην προσφέρονται για road trips, λόγω των εκατοντάδων χιλιομέτρων συνεχούς ευθείας και της απουσίας εντυπωσιακής θέας. Αν δεν έχετε περάσει μια δεκαετία της ζωής σας στην Γερμανία, ώστε να έχετε βαρεθεί τον autobahn, και είστε κανονικός Έλληνας, που θεωρεί «αυτοκινητόδρομο» την Αθηνών-Λαμίας, θα καταλάβετε τι εννοούμε.

Τούνελ μετά το τούνελ, και γέφυρα μετά τη γέφυρα, το μακράν καλύτερο κομμάτι του ελληνικού οδικού δικτύου ενώνει το δυτικότερο με το ανατολικότερο κομμάτι της Βορείου Ελλάδας, ήτοι την Ηγουμενίτσα με τον Έβρο, σε έξι ώρες και τριάντα λεπτά –χρονομετρημένα. Σε πολλά σημεία, μάλιστα, ιδιαίτερα στο τμήμα που διασχίζει την Ήπειρο, το βασικό μειονέκτημα των αυτοκινητόδρομων, η έλλειψη θέας, αναιρείται: όταν δεν είναι σκεπασμένη από τούνελ, η Εγνατία περνά πάνω από καταγάλανα ποτάμια και δίπλα στις ελατοσκέπαστες πλαγιές της Πίνδου, αγναντεύοντας στο βάθος πέτρινα γεφύρια και όμορφα χωριουδάκια.

Διόδια προς το παρόν υπάρχουν μόνο σε πέντε σημεία (δείτε τα εδώ αναλυτικά) και η τιμή τους ανέρχεται στα 2€ για τα ΙΧ αυτοκίνητα. Το όριο ταχύτητας ανέρχεται στο σύγχρονο 130 χιλιόμετρα την ώρα, και οι στάσεις στη διαδρομή είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένες. Δείτε εδώ οκτώ από τις καλύτερες και… κανονίστε την πορεία σας.

 


///
 ...
 ...
 
Η φύση πάντα σε πρώτο πλάνο
 
Η πανέμορφη Βωβούσα, στις όχθες του Αώου
 
Καπέσοβο
 
Βοϊδομάτης
 
Λίμνη ή ποτάμι; Ο Νέστος, κοντά στα φράγματα στο Παρανέστι
 
Πλησιάζοντας στο Δέλτα του Νέστου
 /
 
Άποψη της Καρύταινας, με το Κάστρο της να διακρίνεται στην κορυφή του βράχου

Ξύλινα γεφυράκια και πέτρινα σκαλοπάτια στο δρόμο προς τον καταρράκτη του Λειβαδίτη