Κίνδυνος νοθείας του αποτελέσματος H Aθήνα ανησυχεί για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών της 28ης Ιουνίου στην Αλβανία, ανησυχία που δεν έκρυψε η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στα Τίρανα ως προεδρεύουσα του ΟΑΣΕ. Επειδή όμως τις ανησυχίες της Αθήνας μοιράζονται και άλλες κυβερνήσεις η κ. Μπακογιάννη έθεσε ανοικτά το θέμα διεξαγωγής δίκαιων και ελεύθερων εκλογών στους εκπροσώπους των περισσότερων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή είτε εντός του κυβερνητικού συνασπισμού ο οποίος αριθμεί οκτώ κόμματα - με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα υπό τον Σαλί Μπερίσα (φωτογραφία), είτε στην αντιπολίτευση που εκπροσωπείται στη Βουλή από πέντε κόμματα με επικεφαλής το Σοσιαλιστικό υπό τον Εντι Ράμα, ο οποίος είναι και δήμαρχος Τιράνων. Πιο συγκεκριμένα η κ. Μπακογιάννη ζήτησε να υπάρξει ξεκαθάρισμα μέσω της ηλεκτρονικής καταγραφής των διπλοεγγεγραμμένων, να εφοδιαστούν εγκαίρως όλοι οι ψηφοφόροι –κυρίως αυτοί που δεν διαθέτουν διαβατήρια–...
Εισαγωγή Το χρονικό του «Σκοπιανού»: To «Σκοπιανό», το πιο πρόσφατο στάδιο του «Μακεδονικού», ως πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προέκυψε από τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. To «Σκοπιανό», το πιο πρόσφατο στάδιο του «Μακεδονικού», ως πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προέκυψε από τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα ομφαλοσκοπούσε ( Ειδικό Δικαστήριο κλπ), η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας εκδήλωνε τη βούλησή της να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία. Με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, με σύμβολο το αστέρι της Βεργίνας και με αλυτρωτικές «κορώνες», αναζήτησε τη δική της ταυτότητα και μια θέση στη διεθνή κοινότητα ως ανεξάρτητο κράτος. Το «Σκοπιανό» είχε εισβάλει δυναμικό στο ελλαδικό προσκήνιο. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1992, ένα πολυπληθές και γεμάτο παλμό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη σηματοδότησε την ενασχόληση της κοι...
Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής: Σε ποιους χρωστάμε; Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro 2 day . Αντιγράφουμε: «Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.» Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ. Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής: Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου