Περί Μακεδονικού ο λόγος...

Περί Μακεδονικού ο λόγος...

Το ευαγγελικό «Ο θεός μωραίνει εκείνους που θέλει να απολέσει…» φαίνετε ότι έχει να κάνει με το Μακεδονικό. Έρχεται θύελλα που όμως δεν θα πλήξει τους πρωταιτίους ενός εθνικού διασυρμού της χώρας μας αλλά την ίδια την Ελλάδα, όχι τους ανεξαρτήτως κομμάτων πολιτικούς που χειρίστηκαν το θέμα, αλλά τον ίδιο μας τον λαό, που δεν είναι μωρός (ακόμα και αν ψηφίζει αυτούς που ψηφίζει) η μωρία αναφέρεται στην πολιτική που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις τουλάχιστον από το 1991 και εδώ, δηλαδή από την «ανεξαρτητοποίηση» της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Χιλιάδες φορές έχει αναφερθεί ότι η Μακεδονία είναι γεωγραφικός όρος ή έτσι πρέπει να εκληφθεί. Πόσο μάλλον που η περιοχή αυτή έχει διαμοιραστεί συνεπεία των βαλκανικών πολέμων μεταξύ Ελλάδας (που έχει λάβει κάτι περισσότερο από το 50%), τη Σερβία (γύρω στο 30%) και της Βουλγαρίας (Μακεδονία του Πιρίν, περίπου 13%).
Εκείνος που γνώριζε πάρα πολύ καλά τι σήμαινε ο όρος Μακεδονία ήταν ο Οσμάνος σουλτάνος Μεχμέντ Βαχνεντίν, ο οποίος σύμφωνα με τα αρχεία του Φόρεϊν Οφις, έλεγε (για τον Κεμάλ που τον είχε υπασπιστή) ότι «…δεν είναι Τούρκος αλλά Μακεδόνας. Μπορεί να είναι Έλληνας, μπορεί να είναι Βούλγαρος, όπως μπορεί να είναι Σέρβος, δηλαδή Σλάβος, πάντως όχι Τούρκος.
Δεν οδηγεί πουθενά να επαναλαμβάνετε η «κατασκευή» του «Μακεδονικού» έθνους αρχικά από την πανσλαβιστική πολιτική της Ρωσίας, την οποία συνέχισε η ηγεσία των μπολσεβίκων και την οποία χρησιμοποίησε αργότερα ο στρατάρχης Τίτο προς όφελος του. Για αυτό, αυτό το κρατίδιο είναι κατασκευασμένο κα τίποτα παραπάνω.
Περιέργως όμως γνωστός θίασος που αποτελείτε από κάποια κωθώνια της αριστεράς, βαρύγδουπα τσακλοκούδουνα της δημοσιογραφίας και σπουδαρχίδηδες ακαδημαϊκούς δασκάλους με σοβαροφάνεια όσο και η επαγγελματική τους ανεπάρκεια μας έχουν ζαλίσει με τους μύδρους που εξαπολύουν καθημερινά εδώ και πολλά χρόνια για τον «κακό εθνικισμό», συγχέοντας τον σκόπιμα ως γνήσιοι γραικύλοι με τον πατριωτισμό. Φαίνετε πως ο δήθεν εθνικισμός των ελλήνων ενοχλεί του συμμάχους, αλλά δεν ενοχλεί τους συμμάχους ο εθνικισμός των Τούρκων ή των Σκοπιανών.
Εντάξει λοιπόν, δεν είμαστε εθνικιστές, είμαστε όμως πατριώτες, μήπως και αυτό είναι ενοχλητικό; Αφού όμως ενοχλεί τους συμμάχους σημαίνει ότι είναι κάτι καλό και το ενστερνιζόμαστε και καλή μας τύχη.