ΜΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΟΙ ΤΙΤΟΙΚΟΙ ΠΑΣΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

ΤΡΙΤΗ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ 1984

ΜΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΟΥ

ΟΙ ΤΙΤΟΙΚΟΙ ΠΑΣΧΙΖΟΥΝ

ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Με τους συντρόφους γραμματείς της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος ανταλλάξαμε σήμερα γνώμες σχετικά με τα αποτελέσματα που μπορεί να έχει η διάσκεψη των ειδικών των βαλκανικών χωρών στην Αθήνα, αφιερωμένη στην «διαβαλκανική συνεργασία και στην εξέταση των δυνατοτήτων για τη μετατροπή των Βαλκανίων σε περιοχή ειρήνης και χωρίς πυρηνικά όπλα».

Είπα στους συντρόφους ότι, κατά τη γνώμη μου, όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ τους, σ' αυτή τη σύσκεψη μπορεί και να αποφασίσουν για κάτι, αλλά όσο για την αποπυρηνικοποίηση των Βαλκανίων, τίποτα δε μπορούν να πετύχουν. Το ίδιο και για το ζήτημα της αξιοποίησης της ατομικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς εκεί δε μπορούν να πετύχουν κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, διότι είναι χώρες που τους λείπει το ουράνιο και δεν έχουν οικονομική ισχύ να κατασκευάσουν ατομικούς αντιδραστήρες χωρίς τη βοήθεια και χωρίς τις πιστώσεις των μεγάλων δυνάμεων.

Είπα στους συντρόφους μ" αυτή την ευκαιρία και για μια ανταπόκριση από την Αθήνα του γιουγκοσλάβικου πρακτορείου ΤΑΝYUG, το οποίο, αναφερόμενο σε μερικά προβλήματα της διάσκεψης της Αθήνας, επιχειρεί να χτυπήσει εμάς. Εκεί γίνεται λόγος για κάποιο «μικρό Χάρτη» του Ελσίνκι, για το πρόβλημα των διμερών και πολυμερών σχέσεων, για τη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Κοινής Αγοράς», για «Ενωμένα Βαλκάνια χωρίς πυρηνικά όπλα αλλά με συμβατικά όπλα έξω από τον έλεγχο των υπερδυνάμεων» κλπ., κλπ. Είπα ότι εκτός από τις επιθέσεις, με αυτό το υλικό οι Γιουγκοσλάβοι καταβάλλουν προσπάθειες και για να μας εξαπατήσουν, να μας βάλουν σε παγίδες. Για παράδειγμα, αν θέλετε η Ελλάδα να προβεί στην άρση του «Νόμου Εμπόλεμης κατάστασης» με σας, τότε ελάτε εδώ, στη διάσκεψη της Αθήνας, όπου να εγκρίνουμε ένα κοινό ντοκουμέντο· αν είστε υπέρ του στάτους κβο των συνόρων, αναλάβετε μια βαλκανική δέσμευση, ώστε και εμείς να μη διεκδικούμε από σας αναθεώρηση των συνόρων κλπ., κλπ., λένε εκείνοι.

Από την ανταπόκριση αυτή προκύπτει ότι η στάση των Γιουγκοσλάβων είναι να ιδρυθεί ένα «μπλοκ» ανοιχτό τάχα, αλλά κλειστό στην πραγματικότητα, δήθεν ανεξάρτητο, αλλά στην πραγματικότητα εξαρτόμενο από τις δύο πλευρές, από τη Δύση και από την Ανατολή. Κατ" αυτό τον τρόπο αυτό το «μικρό μπλοκ» γίνεται ένα άλλο τρίτο μπλοκ στην Ευρώπη: το μπλοκ του ΝΑΤΟ, το μπλοκ του Συμφώνου Βαρσοβίας και το Βαλκανικό μπλοκ. Έπειτα να συνδυαστούν οι εμπορικές ενέργειες, δηλαδή να ιδρυθεί η «Βαλκανική Κοινή Αγορά» όπως αυτή η Ευρωπαϊκή και η ΚΟΜΕΚΟΝ, να ανοιχτούν τα σύνορα όπως τα άνοιξε η ίδια η Γιουγκοσλαβία κλπ., κλπ.

Πίσω απ' όλη αυτή την πολιτική, βρίσκονται οι Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Είναι όμως εδώ και η Σοβιετική Ένωση. Η τελευταία προσπαθεί να είναι μέσα για να γνωρίσει καλύτερα την κατάσταση, διότι στην πραγματικότητα επιθυμεί οι βαλκανικές χώρες να είναι ξέχωρα, για να τις καταβροχθίσει πιο εύκολα.

Οι προσπάθειες για μια βαλκανική ένωση έχουν την πηγή τους από πολλά χρόνια πριν, από τον καιρό του Τσώρτσιλ. Κάτω απ' αυτό το σύνθημα οι γιουγκοσλάβοι τιτοϊκοί προσπάθησαν να προσαρτήσουν εμάς πρώτους, έπειτα να έπαιρναν και τη Βουλγαρία. Εμείς ωστόσο δεν πέσαμε στην παγίδα τους, γιατί διαισθανόμασταν τον κίνδυνο που παρουσίαζε μια τέτοια βαλκανική συνομοσπονδία, για την πραγματοποίηση της οποίας ασκούσε πίεση ο Τίτο.

Η πείρα μας διδάσκει εμάς, τους Αλβανούς, ώστε σε οποιονδήποτε εμπιστοσύνη να έχουμε μέχρι ενός σημείου, μέχρι ενός καθορισμένου ορίου. Πέρα απ' αυτό το σημείο και απ' αυτό το όριο πρέπει να αρχίζει η επαγρύπνηση. Για παράδειγμα, ας κάνουν «αυτοκριτική» και ό,τι άλλο θέλουν οι σοβιετικοί ρεβιζιονιστές, αλλά εμείς θα είμαστε πάντα επάγρυπνοι, γιατί τους ξέρουμε καλά ποιοι είναι. Λέω αυτό για τους Σοβιετικούς, και άσε μετά για τους γιουγκοσλάβους τιτοϊκούς.

Οι εχθροί μας, οι ρεβιζιονιστές όλων των αποχρώσεων, η ελληνική, η γιουγκοσλαβική αντίδραση κλπ., θέλουν να σβήσουν το ιδεολογικό μας σθένος. Αυτό όμως ποτέ δε θα το πετύχουν.

Η υγιής ιδεολογική θέση μας ισχυροποιεί την οικονομία της χώρας μας, αλλά και στηρίζεται δυναμικά σ' αυτή την οικονομία. Εμείς σήμερα είμαστε σε θέση να μην απλώσουμε το χέρι στον άλφα ή τον βήτα. Αν απλώσουμε σε κάποιον το χέρι, πήρε τέλος η ανεξάρτητη πολιτική μας. Εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να μην απλώσουμε σε κανέναν το χέρι· καλύτερα μ' αυτά που έχουμε, αλλά ανεξάρτητοι.

Τη σωστή θέση και στάσεις μας τις καταλαβαίνουν οι προοδευτικοί άνθρωποι και ακριβώς σ' αυτούς εμείς έχουμε ένα μεγάλο στήριγμα.